Наста Кудасава. Фота Дар'і Роскач

Наста Кудасава. Фота Дар'і Роскач

Краю мой, хто табе робу турэмную выкраіў?
Зашмаргай цісне праклятая вузкая пройма.
Тут у пашане цяпер непрыкрытае прыкрае.
Гора бяжыць напярэймы да страху ў абдоймы.
Гора фарсіць дзіраўём, недамеркамі хваліцца,
Гора ўгрызаецца ў цела тваё дзікай зграяй…
З тонкіх варсінак надзеі прадзецца па каліўцу
Вопратка вольнага крою для вольнага краю.

Чытайце таксама:

Наста Кудасава. Жураўлі павяртаюцца, а ты — не. Верш

Наста Кудасава. Што ў табе існага, бедны мой, звадны мой век? Верш

Наста Кудасава. Аднойчы ўрэшце перастане балець. Верш

Клас
8
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
2
Абуральна
0