Каханне і сэкс5252

Экс-жонка Іллі Дабратвора, які жыве ў машыне: Калі ты не навёў парадак у сваёй сям'і, не варта наводзіць парадак у краіне

Іна Дабратвор, былая жонка грамадскага актывіста Іллі Дабратвора, расказала «Нашай Ніве», чаму ў 2010 галасавала за Лукашэнку. Адказала на пытанне, ці працавала на расійскую прапаганду ў 2020. А таксама растлумачыла, ці сапраўды выгнала на вуліцу былога мужа за крытыку Каардынацыйнай рады.

Іна і Ілля Дабратвор разам з дзецьмі. Фота з асабістага архіву гераіні

— Вы былі разам з Іллёй 18 гадоў. А з чаго пачалася ваша гісторыя кахання?

— Мы былі студэнтамі, сустрэліся ў народным тэатры «Жывая планета», дзе абое ўдзельнічалі ў спектаклях. Гэта не было каханне з першага погляду. Не ведаю нават, як гэта апісаць — ну сябравалі і сябравалі… А потым сяброўства ператварылася ў нешта іншае.

— У вас пяцёра дзяцей — вы заўсёды марылі пра такую вялікую сям’ю?

— Я хацела трох. Але атрымалася пяць. Я была верніцай і ніколі не разглядала аборты як магчымасць. Увогуле мне здавалася, што вялікая сям’я — гэта добра. Цяпер я так не думаю. Бо з улікам беларускай рэвалюцыі, вайны ва Украіне і агульнай сітуацыі ў свеце я зразумела, што свет даволі жорсткі і несправядлівы.

Я адчуваю вялікую адказнасць за тое, што прывяла ў такі свет пяць дзяцей. Раней мне здавалася, што гэта цікавы свет, добры, што тут можна шмат чаго цудоўнага зрабіць. Але вайна ўсё гэта перакрэсліла.

Ілля працаваў то паштальёнам, то прадаўцом шаўрмы, то дворнікам, быў актывістам БНФ, балатаваўся на парламенцкіх выбарах… Вы як жонка як ставіліся да такіх метамарфоз у ягоным жыцці?

— Добра ставілася. Ён жа спрабаваў нешта рабіць, так ці інакш. Але вось ягоная палітычная актыўнасць мне вельмі не падабалася. Настолькі, што ў 2010 годзе я пайшла і прынцыпова прагаласавала на выбарах за Лукашэнку.

Вы прагаласавалі за Лукашэнку толькі таму, што ваш муж быў актывістам БНФ?

— Так. Мне падавалася, што Ілля не дбае пра сваю сям’ю. Таму гэта быў мой пратэст. Я не цікавілася, хто такі Лукашэнка, не чытала, хто там іншыя кандыдаты. Я жыла ў сваім маленькім свеце разам са сваімі дзецьмі. Абуралася на Іллю праз тое, што ён шмат часу аддае грамадскай дзейнасці замест таго, каб быць побач.

Я не разбіралася ў палітычнай сітуацыі ў Беларусі — яна мяне не цікавіла. У мяне былі прэтэнзіі да мужа, таму я лічыла: калі ты не навёў парадак у сваёй сям'і, дык не варта наводзіць парадак у краіне.

— Што вы маеце на ўвазе?

— Ён не прысвячаў столькі часу сваёй сям’і, колькі грамадскай актыўнасці. Можа, канечне, так і трэба… Але я была вельмі абураная. Мне была патрэбна яго дапамога, яго ўвага. Мне не хапала мужа побач у гэты момант.

Мой «лукашызм» меў пратэсны настрой. Лукашэнка мяне ўвогуле не цікавіў.

Але калі Ілля супраць яго змагаўся, дык я змагалася супраць Іллі. Гэта была спроба прыцягнуць увагу мужа.

Што вось ты апазіцыйнай дзейнасцю займаешся, а ў цябе дома свой апазіцыянер — чалавек з процілеглымі поглядамі. Для пачатку ж трэба мяне да сваёй кааліцыі прыцягнуць.

Але ў 2012 годзе Ілля прапанаваў мне стаць назіральніцай на парламенцкіх выбарах, каб я пабачыла, што адбываецца. Для мяне гэта быў вельмі цікавы досвед. Па-першае, я нарэшце выйшла з дому і пачала рабіць штосьці іншае. І па-другое, я сапраўды пабачыла, як фальсіфікуюць выбары.

— У 2020-м вы таксама былі назіральніцай?

— Так, але ўмовы былі ўжо зусім іншыя. Мне шмат перашкаджалі. Не пускалі ў кабінет, таму я стала пад дзвярыма і лічыла людзей. Шмат прыходзілася пісаць скаргаў. У апошні дзень датэрміновага галасавання ў пратаколе раптоўна з’явілася на 200 бюлетэняў больш, чым я налічыла. А такой разбежкі проста не магло быць, бо я ўвесь час была на месцы. Толькі аднойчы на гадзіну мне прыйшлося паехаць у міліцыю, бо дырэктарка спрабавала мяне выгнаць з тэрыторыі школы. Але за гэтую гадзіну 200 чалавек ніяк не маглі прагаласаваць. На падлік галасоў мяне таксама не дапусцілі.

Брыдка, але назіральніцай я была ў школе, дзе вучыліся мае дзеці. Пасля ўсяго гэтага я не змагла ў верасні адпусціць іх туды — і ў ніякую дзяржаўную школу не змагла. Некалькі месяцаў яны былі дома, а потым пайшлі ў прыватныя.

Сама я таксама ў той момант працавала ў школе настаўніцай англійскай мовы — і таксама пасля выбараў не вярнулася на працу.

Іна Дабратвор. Фота з асабістага архіву гераіні

Ілля супрацоўнічаў з рускаміраўскім сайтам «Палітрынг». Як вы да гэтага ставіліся?

— Ён казаў, што гэтая платформа дае магчымасць агучваць яго меркаванні. А погляды ў Іллі былі прабеларускія. Таму мне падавалася, што, напэўна, гэта добра, калі людзям, якія думаюць інакш, можаш выказаць свае супрацьлеглыя думкі.

— А кім працавалі вы?

— Пачынала як нянечка ў дзіцячых садах, потым стала выхавацелькай. Калі атрымала адукацыю бухгалтаркі, працавала па гэтай спецыяльнасці.

У нейкі момант у мяне быў крызіс у жыцці, і я пайшла працаваць у Свята-Елісавецінскі жаночы манастыр.

Там дапамагала арганізоўваць выставы, мы ў розных гарадах рабілі прэзентацыі вырабаў, якія рабілі майстры ў манастыры — кераміка, нейкае адзенне, вырабы са шкла.

— Ці здзівіла вас тое, што пасля пачатку вайны манастыр пачаў збіраць дапамогу расійскім вайскоўцам?

— Ведаеце, я вельмі расчаравалася ў рэлігіі яшчэ ў 2020 годзе. Калі значная частка праваслаўных святароў не падтрымала пратэстуючых. Для мяне гэта было вялікім здзіўленнем і расчараваннем.

Я кожную нядзелю хадзіла ў царкву. І святар пасля набажэнства звычайна робіць прамову. Да 2020 году гэта былі палітычна нейтральныя прамовы. А пазней мяне здзівіла, што святары не далі нейкай рэакцыі на тое, што адбываецца, не асудзілі гвалт. Потым і ўвогуле пачалі казаць дзіўныя рэчы. Канечне, гэта было вельмі непрыемна. Вось тады я расчаравалася ў праваслаўнай царкве.

— Цяпер вы лічыце сябе верніцай?

— Я не ведаю. Вайна шмат чаго змяніла ў маім адчуванні свету і Бога. Гэта рубікон, які я не магу пераадолець. Я ніяк не магу сумясціць тое дабро, якое ёсць Бог, з тым, што адбываецца ў свеце. Пачала думаць, а можа і няма Бога? Такога, якога я ўяўляла? Які ёсць праўда, жыццё, каханне…

— Пралукашэнкаўскія тэлеграм-каналы абвінавачваюць вас у тым, што ў 2020 годзе вы працавалі на Ruptly — кампанію, якая ўваходзіць у склад расійскай прапагандысцкай тэлекампаніі Russia Today.

— Па-першае, я не ведала пра тое, што Ruptly з’яўляецца часткай RT. Ведала, што кампанія знаходзіцца ў Берліне, усе інвойсы атрымлівала на англійскай мове. У мяне нават думак не было, што яна можа мець нейкае дачыненне да Расіі.

Па-другое, відэа, якія мы здымалі, потым траплялі на «Дождж», Deutsche Welle. Я шчыра лічыла, што раблю добрую справу, бо свет павінен ведаць, што адбываецца ў Беларусі.

— Як пачыналася жыццё ў Польшчы?

— Спачатку прыехала я, бо мяне ў Беларусі выклікалі ў міліцыю. Праз месяц прыехаў Ілля з дзецьмі. Я тады ўжо пачала выкладаць англійскую ў моўнай школе і весці індывідуальныя заняткі.

Калі Ілля прыехаў, ён набыў машыну і пачаў працаваць таксістам. Мы працавалі з ім па чарзе. Я працавала ад раніцы да абеду, прыязджала дадому, аддавала машыну, вяла свае заняткі, а Ілля ехаў таксаваць вечар і ўсю ноч. Пасля пераезду мы прыкладна паўгода пражылі разам, а потым я вырашыла падаць на развод, і мы адразу раз’ехаліся.

— З Іллёй вы афіцыйна аформілі развод?

— Так, мы ўжо тры гады як развяліся. Мы жылі ў Польшчы, але разводзіліся на тэрыторыі Беларусі з дапамогай давераных асоб.

— То-бок калі Ілля гучна казаў, што вернецца ў Беларусь, вы ўжо не былі разам?

— Так. У той час мы не вельмі камунікавалі — ён быў вельмі пакрыўджаны праз тое, што я захацела развесціся. Я разумею, што гэта для яго траўма, якую ён да гэтага часу не прапрацаваў.

Таму гэту навіну я пачула ад агульных знаёмых, якія дасылалі мне ягоны допіс і цікавіліся, што адбываецца. Але я ведаю не больш, чым усе астатнія.

Я ўспрымала ягоную ідэю паехаць у Беларусь як жаданне зрабіць хоць што-небудзь, каб прытупіць гэты боль. Можа, нават у думках пра турму ён бачыў нейкае вызваленне.

— Як лічыце, ён сур’ёзна збіраўся паехаць ці гэта была спроба прыцягнуць увагу да сябе?

— Я б не выключала абодва варыянты. Можа, ён спадзяваўся, што нехта прапануе дапамогу. Лічу, што яму была патрэбная праца з псіхатэрапеўтам. Патрэбная яна і цяпер. Бо ўсе яго непрапрацаваныя крыўды ператвараюцца ў дзіўныя пасты ў сацсетках.

— Калі вы больш за два гады не жылі разам, як так атрымалася, што цяпер ваш былы муж кажа, што вы выгналі яго на вуліцу?

— У нейкі момант яго папрасілі з’ехаць з той кватэры, якую ён арандаваў — новую хутка знайсці не атрымлівалася. І наша старэйшая дачка вельмі хвалявалася за яго. Каб яе супакоіць, я сказала: «Добра, я прапаную бацьку пажыць з намі, пакуль ён не вырашыць свае пытанні». Пасля гэтага Ілля некалькі месяцаў жыў з намі.

— А як дзеці ўспрынялі ваш канфлікт?

— Мабыць, яны яшчэ не могуць гэта ўсё цалкам асэнсаваць. Думаю, ім у будучыні таксама прыйдзецца прапрацоўваць гэтую гісторыю з псіхатэрапеўтам.

Я не магу сказаць, што яны прымаюць чыйсьці бок. Дзеці хочуць, каб і ў мяне ўсё было добра, і ў таты. Толькі малодшая можа пасля размовы з татам выдаць штосьці кшталту: «Тата сказаў, што ты вельмі дрэнная, што ты будзеш гарэць у пекле. Ён прасіў табе гэта перадаць». Для мяне гэта дзіўна, бо нельга казаць маленькай дзяўчынцы такія рэчы. Я раю Агаце адказваць на гэта: «Ты ведаеш тэлефон мамы, можаш пазваніць ці напісаць ёй. Навошта казаць гэта мне?». Я ж нідзе не блакавала былога мужа.

 Ці дапамагае Ілля з дзецьмі?

— Адразу пасля разводу ён з нейкай рэгулярнасцю прыязджаў да дзяцей, браў іх некуды пагуляць. Нават прывозіў прадукты. Потым знік на нейкі час. А калі зноў пачаў жыць з намі, купляў прадукты, стараўся ўцягнуцца ў наш жыццёвы рытм, дапамагаць.

— І вы сапраўды далі яму два дні на тое, каб з’ехаць, за тое, што ён крытыкаваў Каардынацыйную раду?

— Нягледзячы на тое, што Ілля спрабаваў паводзіць сябе станоўча, быў адзін вельмі непрыемны для мяне момант. Ён часта крытыкаваў мяне як маці, як гаспадыню, як чалавека. Я паспрабавала з ім паразмаўляць на гэту тэму і растлумачыць, што не хачу чуць бясконцыя заўвагі. Параіла звярнуцца да псіхатэрапеўта і з ім абмяркоўваць мае недахопы ці дзённік хаця б завесці і там запісваць адчуванні.

На нейкі час ён супакоіўся, а пазней зноў пачаў крытыкаваць. І вось аднойчы я сказала: «Усё, Ілля, прабач, я не магу больш усё гэта чуць. У цябе ёсць два дні, каб знайсці іншае месца жыхарства».

Зразумейце мяне, я не магу жыць у нейкім бясконцым негатыве. Там было ўсё: і Каардынацыйная рада дрэнная, і ўся апазіцыя, і гэтая Варшава… Ну ўсё! Я добра разумею, што ў яго баліць, бо не атрымалася так, як ён хацеў.

Я гатовая размаўляць, калі чалавеку патрэбная падтрымка, калі ён гатовы пачуць маё меркаванне. Але для мяне цяжка жыць у пастаянных нервозных абставінах, калі чалавек нічога добрага ў жыцці не бачыць. Мне і дзецьмі трэба займацца, і на працу прыходзіць у добрым настроі.

— Былы муж абвінавачвае вас у тым, што вы тыран і здзекуецеся псіхалагічна з дзяцей.

— Я не лічу, што я ідэальная маці. Я бачу шмат праблем — над нейкімі рэчамі я працую. Але калі чалавек заяўляе, што маці здзекуецца з дзяцей, дык чаму ён не скардзіцца на гэта ў паліцыю, у органы апекі? Калі чалавек упэўнены, што дзеці пакутуюць, дык ён не павінен пакідаць іх у небяспецы. А проста крычаць, што «яна дрэнная» — ну што гэта такое?

— Вы балатуецеся ў Каардынацыйную раду. Чаго чакаеце ад яе?

— Я лічу, што гэта вельмі добрая ініцыятыва. І тое, што арганізоўваюцца выбары — цудоўна, бо беларусам трэба трэніраваць палітычную ўцягнутасць. Пачынаць цікавіцца кандыдатамі, параўноўваць іх, задаваць пытанні. А пасля патрабаваць справаздачу.

Гэта орган, які будзе мець нейкія прадстаўнічыя паўнамоцтвы. І калі я як выбаршчыца стану галасаваць за кагосьці, дык пазней змагу звярнуцца да свайго кандыдата з нейкімі сваімі праблемамі. Я буду ўпэўнена, што мае праблемы разгледзяць і падумаюць, як іх вырашыць.

Каментары52

  • Хуч
    07.05.2024
    Бедны Ілюша!
  • Про
    07.05.2024
    [Рэд. выдалена]
  • .
    07.05.2024
    так. яшчэ адна моцная жанчына 

Памочнік гендырэктара мазырскага НПЗ памёр на працы. Нядаўна яго абвінавачвалі ў распаўсюдзе экстрэмізму

Памочнік гендырэктара мазырскага НПЗ памёр на працы. Нядаўна яго абвінавачвалі ў распаўсюдзе экстрэмізму

Усе навіны →
Усе навіны

Кіеў атакаваў нейкі таямнічы дрон-камікадзэ. Што за ён?1

Былая беларуская спартсменка ўжо другі раз за жыццё памяняла спартыўнае грамадзянства9

Былы палітвязень спаліў свой беларускі пашпарт ВІДЭА22

Прарасійская актывістка абурылася, што не можа апублікаваць фота з бел-чырвона-белым сцягам5

На Растоўскай АЭС адбыўся выбух і Расію накрыла хваля радыяцыі? Паспрабавалі разабрацца1

Іван Краўцоў трэці раз запар стаў сакратаром Каардынацыйнай рады40

Следам за краснадарцамі выйшлі патрабаваць электрычнасці і жыхары Анапы1

«25 літраў за 2 гадзіны». Грыбныя трафеі з лясоў сталі больш разнастайнымі3

«Мінскія Патрыкі? Не, Бікіні Ботам». Найлепшыя твіты тыдня4

больш чытаных навін
больш лайканых навін

Памочнік гендырэктара мазырскага НПЗ памёр на працы. Нядаўна яго абвінавачвалі ў распаўсюдзе экстрэмізму

Памочнік гендырэктара мазырскага НПЗ памёр на працы. Нядаўна яго абвінавачвалі ў распаўсюдзе экстрэмізму

Галоўнае
Усе навіны →