Chutčej za ŭsio my zaraz pakažam vam padrobku — i nijaki heta nie apošni kancert Ełvisa ŭ Indynapalisie. Vakoł taho vystupu hulaje stolki lehiend, što prosta ciažka ŭjavić, jak šerahovy kancert čałavieka, jaki byŭ daloka nie na ŭźlocie svajoj papularnaści, moh być źnianacku zapisany. 26 červienia Ełvis Preśli adyhraŭ svoj apošni kancert — kaniešnie, jaho ciažka paraŭnać sa starymi zapisami słavutaha rok-n-rolščyka: za dvaccać hadoŭ Ełvis źmianiŭsia, miescami da niepaznavalnaści. Adnak hetaja viersija zapisu kancerta najbolš blizkaja da vierahodnaj.

U kancy 50-ch jon vychodziŭ na scenu razam z Frenkam Sinatraj, i adciskaŭ apošniaha na druhi płan. Praz 20 hod Preśli nabraŭ zališniaj vahi, straciŭ vialikuju kolkaść prychilnikaŭ (jak i inšyja hieroi 50-ch), a taksama zapisvaŭ albomy, jakija nie vytrymlivali nijakaj krytyki — zamiest vostrych jak finski nož rańnich sinhłaŭ, źjaŭlalisia doŭhija «reśpiektabielnyja» albomy z naboram typovych piesien pra kachańnie i toje, jak dobra viarnucca damoŭ.

U siecivie možna sustreć nie mienš jak piać viersij apošniaha kancerta, usie jany buduć absalutna roznyja — niekatoryja zapisanyja ŭ Čykaha, niekatoryja ŭ Łas-Viehasie — reč u tym, što amatary Ełvisa zaraz imknucca adnavić kožny jahony krok, a kancert u Indyjanapalisie, u rešcie rešt, klučavy — 16 žniŭnia Ełvis pamre ŭ svajoj siadzibie Hrejsłend, i dalej ažyjataž vakoł jahonych zapisaŭ iznoŭ uzdymiecca.

Redakatr časopisa Rolling Stone Jan Vener, uzhadvaje, što kali Ełvis pamior, im było vielmi ciažka abrać fatazdymak dla pieršaj pałasy — u vyniku spynilisia na fota 1957 hoda, a na druhoj pałasie źmiaścili fota z adnaho z apošnich kancertaŭ. «Paśla mnie padavałasia, što staronki nabuchli ad pota rastaŭściełaha, i niepryjemnaha „staroha“ Ełvisa» — uzhadvaje Vener.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?