Hramadstva1010

«Pahladzicie mnie ŭ vočy». Źjaviŭsia poŭny tekst apošniaha słova redaktara Manceviča

Hałoŭnaha redaktara «Rehijanalnaj haziety» i palitviaźnia Alaksandra Manceviča 3 listapada asudzili na 4 hady kałonii. Žurnalista abvinavacili ŭ dyskredytacyi Respubliki Biełaruś. 

Alaksandr Mancevič

«U vieraśni Biełaruś šyroka adznačyła Dzień narodnaha adzinstva, dzień abjadnańnia biełaruskaha naroda ŭ adzinaj siamji ŭ vieraśni 1939 hoda. Dvaccać dziaviataha kastryčnika 1939 hoda ŭ Biełastoku była pryniata na narodnym schodzie Zachodniaj Biełarusi dekłaracyja ab uvachodžańni Zachodniaj Biełarusi u BSSR, čytaj u Biełaruś.

Hetamu papiaredničali dva asnoŭnyja dakłady. Adzin z dakładaŭ ab charaktary ŭłady ŭ Zachodniaj Biełarusi čytaŭ Siarhiej Vosipavič Prytycki, na vulicy imia jakoha ŭ Maładziečnie siońnia mieścicca Śledčy kamitet Respubliki Biełaruś.

Druhi dakład pa pytańni ŭvachodžańnia Zachodniaj Biełarusi ŭ skład BSSR čytaŭ nastaŭnik ź Dzisienščyny (heta siońniašniaja Viciebščyna) Fłor Danatavič Mancevič. Fłor Danatavič Mancevič — nastaŭnik, falkłaryst, pieršy nastaŭnik słavutaha Hienadzia Ivanaviča Citoviča, narodnaha artysta SSSR, arhanizatara i kiraŭnika Biełaruskaha akademičnaha nacyjanalnaha narodnaha choru, byŭ karespandentam pieršaj biełaruskaj haziety «Naša Niva», a ŭ 1939 hodzie vystupaŭ z hetym dakładam na Narodnym schodzie. U 1941 hodzie jaho rasstralali hitleraŭskija akupanty ŭ Połacku mienavita za patryjatyčnuju dziejnaść.

Ja nie aceńvaju pakta Rybientropa-Mołatava, jak heta časta robicca ŭ suviazi z padziejami 39-ha hoda, ja kažu tolki pra toje, što ŭnuka biełaruskaha nastaŭnika, jaki ahučyŭ na ŭvieś śviet u 39-m hodzie pamknieńni miljonaŭ biełarusaŭ, i nie tolki biełarusaŭ, žyć u adzinaj siamji, siońnia ŭ hetaj zali sudziać za dyskredytacyju Biełarusi.

Pierš za ŭsio chaču padziakavać majoj siamji, rodnym i blizkim, siabram i kaleham, jakija ŭvieś hety składany čas byli razam sa mnoj, padtrymlivali mianie fizična i maralna, a razam z tym maju ŭpeŭnienaść u majoj pravacie.

«Rehijanalnaja hazieta» — adzinaje ŭ Biełarusi masavaje rehularna vydavanaje miascovaje niedziaržaŭnaje vydańnie całkam na biełaruskaj movie — upieršyniu vyjšła ŭ 1995 hodzie i takim zastavałasia da apošniaha času, sumlenna vykonvajučy svaju misiju.

I ŭ 2020 hodzie, u hodzie prezidenckich vybaraŭ i nastupnych padziej, my prytrymlivalisia hałoŭnaha žurnalisckaha pryncypu — pakazvać žyćcio takim, jakim jano jość, nie dajučy jamu ŭłasnych acenak.

Darečy, u našaj misii, dakumiencie, pryniatym redakcyjaj, padkreślena, što hazieta nie moža być vykaźnikam pazicyi intaresaŭ jakoj by to ni było partyi, jakoha b to ni było hramadskaha ruchu, abo jakoj by to ni było kanfiesii. I my hetych pryncypaŭ, hetych praviłaŭ trymalisia ŭvieś čas.

Z hetaj pryčyny i niemahčyma ŭ nas było znajści niejkich zaklikaŭ da ekstremizmu i inšych destruktyŭnych dziejańniaŭ, jak heta prypisvajecca mnie i našaj haziecie. Moža, tamu prakuror Šukrynaŭ u svajoj daviedcy ab daśledavańni jutub-kanała «Naviny Maładziečna. Rehijanalnaja hazieta» piša: «Avtorami zavualirovano raźmieŝieny prizyvy k učastiju v niesankcionirovannych massovych mieroprijatijach, pooŝriajetsia ich proviedienije i učastije v nich». Abo «…izučienijem rasprostraniennoj informacii ustanovleno: na ukazannom riesursie rasprostraniajetsia mnienije, čto na tierritorii Riespubliki Biełaruś osuŝiestvlajutsia rieprieśsii v otnošienii opriedielennych hrupp lic, propahandirujetsia mysl o rieprieśsivnych mietodach».

Ni tady, ni ciapier nie ŭkazana nivodnaha fakta. Artykuł 369-1 Kryminalnaha kodeksa havoryć ab raspaŭsiudžvańni «zaviedomo łožnych śviedienij». Redakcyjnaja ž palityka «Rehijanalnaj haziety» budavałasia na pakazie faktaŭ, a nie ich interpretacyj. My nie raspaŭsiudžvali zaviedama łžyvyja źviestki. A prava na svabodu mierkavańniaŭ dajecca artykułam 33 Kanstytucyi Respubliki Biełaruś i artykułam 19 Mižnarodnaha pakta ab hramadzianskich i palityčnych pravach, jaki ratyfikavała Respublika Biełaruś.

Adbyłosia vosiem sudoŭ pa pryznańni publikacyj ci samich resursaŭ «Rehijanalnaj haziety» ekstremisckimi materyjałami. Z materyjałami apošniaha, na žal, ja nie znajomy. Našu z maim abaroncam prośbu dałučyć hetyja materyjały da spravy nie zadavolili. Ale ja chaču padkreślić, što ŭ siami inšych rašeńniach roznych sudoŭ z roznymi sudździami prysutničaje adna i taja ž farmuloŭka: «Sud nie usmatrivajet osnovanij dla naznačienija ekśpiertnych isśledovanij dla ocienki matieriałov, poskolku dannyje matieriały nosiat očievidno ekstriemistskij charaktier, i dla ich ocienki nie triebujetsia śpiecalnych poznanij». Nu, heta prosta niejkaja kazuistyka.

Miž tym u materyjałach spravy jość dakumienty, jakija paćviardžajuć, što ŭ nas nie było nijakich zaklikaŭ. Heta milicejskija materyjały, ale ja bolš taho skažu, jany rabilisia na padstavie mierkavańnia ekśpiertaŭ:

«V priedstavlennych tiekstach fonohrammy vidieorolikov «Pratesty ŭ Maładziečnie. Častka 1. Jak usio pačynałasia. 9 žniŭnia», i «Pratesty ŭ Maładziečnie. Častka 2. Dzień druhi. 10 žniŭnia», nie imiejetsia vyskazyvanij pobuditielnoho charaktiera, prizyvajuŝich k nasilstviennym diejstvijam odnoj hruppy lic po otnošieniju k druhoj hruppie lic, objediniennych po priznaku prinadležnosti k sotrudnikam pravoochranitielnych orhanov, hosudarstviennym słužaŝim Riespubliki Biełaruś. V priedstavlennych tiekstach fonohramm iz vidieorolikov nie imiejetsia vyskazyvanij, sodieržaŝich niehativnuju ocienku lica ili hruppy lic, objediniennych po priznaku prinadležnosti k sotrudnikam pravoochranitielnych orhanov hosudarstviennym słužaŝim Riespubliki Biełaruś».

Kali dziaržaŭny abvinavaŭca viedaje, što takija dakumienty ŭ spravie isnujuć, to čamu b jamu nie zapatrabavać ekśpiertyzy tych materyjałaŭ, jakija pieraličany ŭ abvinavačańni. Ci chacia b pahadzicca na toje, kab materyjały spraŭ, pra jakija piša hazieta, byli dałučany da spravy. I tady b absalutna vidavočna stała toje, što ŭ maich dziejańniach składu złačynstva sapraŭdy niama. 

Siamnaccataha sakavika 2023 hoda paśla šerahu sudoŭ mnie vynosicca pieršaje abvinavačańnie ŭ ździajśnieńni złačynstva, praduhledžanaha artykułam 369-1. Z abvinavačańnia ŭ abvinavačańnie (ich było čatyry), pierachodzić toje, što ja «javlajuś privieržienciem političieskoho dvižienija, poddierživaju dielinkvientnuju poziciju…», «projavlał bieznravstviennyj intieries k ekstriemistskoj diejatielnosti…», «pri otiahčajuŝich obstojatielstvach sovieršienija priestuplenija po motivam političieskoj i idieołohičieskoj vraždy». Adkul heta ŭziałosia? Ja havaryŭ heta i na śledstvie ŭ časie majho dopytu, što nidzie nikoli ni publična, ni pryvatna nie pakazvaŭ svaich palityčnych ci niejkich hramadskich prychilnaściaŭ, ni ŭ jakuju carkvu ja chadžu ci nie chadžu. Heta ja ličyŭ nie toje, što niepatrebnym, a škodnym dla žurnalista, dla vydaŭca haziety. I tamu znajści, što ja «javlałsia privieržienciem kakoho-to političieskoho dvižienija» prosta niemahčyma.

U Kryminalna-pracesualnym kodeksie (artykuł 16 i artykuł 356) havorycca «prihovor nie možiet byť osnovan na priedpołožienijach». Liču, što pryznańnie šerahu resursaŭ i publikacyj «Rehijanalnaj haziety», na bazie čaho pabudavana maja kryminalnaja sprava, ekstremisckimi, u adsutnaści naležnaj ekśpiertyzy, źjaŭlajecca tym samym priedpołožienijem, dapuščeńniem. Heta raz.

Druhoje. Śćviardžeńnie, što ja vykazvaŭ «bieznravstviennyj intieries k ekstriemistskoj diejatielnosti», javlajaś jejo storońnikom, źjaŭlajecca takim samym dapuščeńniem, priedpołožienijem. I treciaje. Toje, što ŭ mianie byli matyvy političieskoj i idieołohičieskoj vraždy — taksama dapuščeńnie. I tut nastupaje prezumpcyja nievinavataści. I adsutničaje skład złačynstva.

Nu, a toje, što ja «dziejničaŭ u hrupie asob» — zrazumieła, ja ž kiravaŭ redakcyjaj, viadoma, ja pracavaŭ ź ludźmi. Redakcyja — heta ludzi. I tolki dziakujučy kalektyvu, «Rehijanalnaja hazieta» za 28 hadoŭ svajho isnavańnia stała viadomym, paznavalnym, aŭtarytetnym i pavažanym vydańniem.

Hetamu jość šmat śviedčańniaŭ i prykładaŭ, ale vaźmicie siońnia vyjdzicie na vulicu i praviadzicie apytańnie siarod prostych ludziej, siarod minakoŭ — i vy znojdziecie paćviardžeńnie tamu, što ja ciapier havaru. Chto ž jany, hetyja ludzi «RH»?

Nina Mancevič, namieśnica dyrektara, hałoŭny buchhałtar, maja padtrymka va ŭsim, maja spadarožnica žyćcia, jana šmat zrabiła dla «Rehijanalnaj haziety», i bieź jaje «Rehijanalnaj haziety» nie było b nikoli. Jana viedaje, što ja ništo nidzie nikoli nie parušyŭ, chiba što pieravioŭ jaje z chvorymi nahami nie na pierachodzie, za što mnie vyniesiena administracyjnaje papiaredžańnie.

Zoja Chruckaja, namieśnica hałoŭnaha redaktara, aŭtarka šmatlikich idej i prajektaŭ, publikacyj, kiraŭnica tvorčaha žurnalisckaha kalektyvu, źbiralnica ludskich historyj i losaŭ, jakaja nikoli nie parušała žurnalisckich standartaŭ i navučała im inšych.

Maryja Branisłavaŭna Bieraśnieva, styl-redaktar, adna z najstarejšych rabotnic redakcyi, jana vučyła maładych, jak pravilna pisać, pobač ź joj maładyja rabotniki atrymlivali kaštoŭny dośvied, vučylisia razumieć sens i vahu kožnaha słova. Heta taksama čałaviek, jaki stajaŭ na varcie intaresaŭ taho, što my havorym i pra što my havorym, i jakaja taksama nikoli b nie dapuściła ŭ našych materyjałach ni ekstremizmu, ni zaklikaŭ da čaho-niebudź destruktyŭnaha.

Aksana Jarašonak, karespandent, piśmieńnica, paetka, pierakładčyca, umieje i lubić pisać pra kulturu, historyju, ludskija losy. Razam z čytačom sa Smarhonščyny Žyłkam jana raskryła dla čytačoŭ «Rehijanalnaj haziety», i nie tolki, viarnuła dla Biełarusi ź niebyćcia dziesiatki imion biełarusaŭ, biełaruskich synoŭ, jakija zahinuli na terytoryi Polščy ŭ 1939 hodzie, pieršymi u Jeŭropie pryniaŭšyja ŭdary hitleraŭskich vojsk na siabie, i byli pachavanyja ŭ horadzie Piotrkuvie-Trybunalskim. Rodnyja nie viedali, dzie padzielisia ich blizkija. Ja viedaju sam adnu siamju pa proźvišču Ścieburaka, dzie brat znajšoŭ svajho brata.

Praz hod brata ŭ Biełarusi, katory dačakaŭsia hetaj viestki, nie stała. Ale nakolki spakojnym jon adyšoŭ u niebyćcio, paśla taho, jak daviedaŭsia, dzie ž dzieŭsia jahony brat, jakoha jon pravodziŭ na vajnu? I da apošniaha dnia Aksana zastavałasia razam z čytačom.

Ihar Pałynski, pra jakoha tut zhadvali, — heta techničny redaktar, paet, muzyka, žurnalist, multyinstrumientalist, kali tak možna skazać, nastolki šmatfunkcyjanalny, što moža zrabić amal usio ŭ žurnalistskaj prafiesii i ŭ techničnaj jaje realizacyi. Tamu pa pasadzie jon byŭ techničny redaktar, chacia i pisaŭ, i zdymaŭ, i havaryŭ, i stvaraŭ dobryja žurnalisckija materyjały.

Nastaśsia Utkina — samaja maładaja ŭdzielnica našaj kamandy, lubić sport i lubić pisać pra sport, lubić fatahrafiju. Mienavita fotarepartažy Nastaśsi Utkinaj, Zoi Chruckaj, videa i teksty Zoi Chruckaj i Ihara Pałynskaha zafiksavali toje, što adbyvałasia ŭ 20-m hodzie, prytrymlivajučysia vysokich prafiesijnych standartaŭ.

Žanna Horbań, śpiecyjalist pa rekłamie, sumlenny čałaviek, piedantyčny ŭ lepšym sensie, bo skrupuloznaść i piedantyčnaść patrabujecca pry zbory rekłamy i hrošaj. Jana pracavała z rekłamaj, z hrašyma, i možna było absalutna spakojnym być za kasu pradpryjemstva, bo z kasaj pracavała Žanna.

Na žal, siońnia kasa pustaja, usie resursy «RH» pryznanyja ekstremisckimi, ludzi zastalisia biez pracy, a hałoŭny redaktar abvinavačvajecca ŭ dyskredytacyi Respubliki Biełaruś. Ja hanarusia, što pracavaŭ z hetymi ludźmi ŭ adnoj kamandzie, kamandzie prafiesijanałaŭ ź vialikaj litary, dla jakich praŭda była vyšejšaja za ŭtulnaść. Jany mahli spakojna spać paśla kožnaj svajoj publikacyi, bo pisali tolki praŭdu. Taksama spakojna moh spać i ja, tamu što nie pieražyvaŭ za toje, što my nibyta pišam chłuśniu ci na kahości ŭźviali paklop. I zrazumieła, naš kalektyŭ nie zajmaŭsia ekstremizmam.

Ja mieŭ ščaście za svajo žurnalisckaje žyćcio sustrakacca z roznymi ludźmi. Być znajomym z Hienadziem Alaksandravičam Kachanoŭskim, Adamam Vosipavičam Maldzisam, Anatolem Valancinavičam Rohačam, Uładzimiram Sodalem, Jankam Sałamievičam, Mikołam Kapyłovičam, Michasiom Michajłavičam Čarniaŭskim, Kanstancinam Ivanavičam Charaševičam, jakija, viadoma, nie dapuścili b u koła svaich znajomych, a ŭ niekatorych vypadkach, ja b skazaŭ i siabroŭ, ludziej nierazborlivych u adnosinach da Biełarusi.

Ja i siońnia čuju ichnyja hałasy, hałasy tych asob, jakija razam z maimi prodkami dali mnie dakładnyja aryjenciry ŭ žyćci. Vučyli žyć pa pryncypie «nikoli nie zdradžvaj svajoj Baćkaŭščynie». I dla mianie Baćkaŭščyna — nie tolki krynica la vioski Małaja Kavaleŭščyna na Miorščynie, jakuju da hetaha času zavuć Fłoravaj krynicaj, tamu što jaje rasčyściŭ sa svamim vučniami nastaŭnik, moj dzied, Fłor Danatavič Mancevič, i jana siońnia bruić; nie tolki studnia ŭ Ikaźni na Brasłaŭščynie, jakuju zavuć Mancevičavaj studniaj, tamu što moj dzied budavaŭ sabie chatu, — sorak pieršy hod nie daŭ dabudavać — a studnia zastałasia; ale i moj narod, maja Biełaruś, słužeńniu jakim ja pakłaŭ svajo žyćcio.

Hod tamu nie stała majho baćki, žurnalista i piśmieńnika Barysa Fłoraviča Manceviča, jakomu ja nie zmoh da hadaviny pastavić pomnik, bo z-za krataŭ heta nie robicca. Ale pomnikam dla piśmieńnikaŭ stanoviacca ich knihi. Apošniaja jaho pryžyćciovaja kniha 21-ha hoda vydańnia, pryśviečanaja adnakašniku pa fiłałahičnym fakultecie, ź jakim jany razam vučylisia i siabravali, Niłu Symonaviču Hileviču nosić simvaličnuju nazvu «Biełaruščyna». Siońnia syna aŭtara hetaj knihi sudziać za dyskredytacyju Respubliki Biełaruś, nie znajšoŭšy dla abvinavačańnia, i my z maim abaroncam pakazali heta, nivodnaha fakta dyskredytacyi, jakoha b nielha było abvierhnuć.

Ja nie letucieńnik, ale toje, što praź niejki čas u Maładziečnie, ci ŭ Vilejcy, u Miadzieli ci Śviry, a moža, u maleńkaj viosačcy Vierchnija Drui na Maładziečanščynie, źjavicca vulica imia «Rehijanalnaj haziety» — heta mara moža być całkam realnaja i realizavanaja. Niahledziačy na toje, što napatkała «Rehijanalnuju hazietu», jana ŭpisała jaskravy i varty radok u historyju sučasnaj Biełarusi. Hazieta, jakaja nasamreč macavała aŭtarytet biełaruskaj nacyi, davała ludziam praŭdzivaje słova na blizkaj im movie, zaŭsiody žyła kłopatami i prablemami svaich čytačoŭ i ich susiedziaŭ.

U padručnikach pa historyi biełaruskaj žurnalistyki tyja, chto buduć jaje vyvučać, a takija zaŭsiody znachodziacca, bo žurnalistyka adna z samych staražytnych prafiesij, abaviazkova buduć apisańni najlepšych prykładaŭ pracy kamandy «Rehijanalnaj haziety», jakaja zaklikała i była paklikanaja pisać tolki praŭdu — pra što siońnia hety praces.

Ja nie baču svajoj viny ni ŭ čym. U pieršyja ž dni zatrymańnia mnie havaryli apieratyŭnyja rabotniki: «Alaksandr Barysavič, vaš los vyrašajecca nie ŭ sudzie, a tut, ciapier, — chłusiačy pra toje, što maja žonka z sardečnym prystupam trapiła ŭ balnicu. — Pryznajciesia ŭ svajoj vinie i ŭsio budzie dobra».

Tolki ŭ čym maja vina? Majho dzieda rasstralali za Biełaruś, a ja pabajusia vašych čatyroch hadoŭ, hramadzianin dziaržaŭny abvinavaŭca? Pahladzicie mnie ŭ vočy. Nikoli.

Škada tolki blizkich, chvoruju žonku, unuka Danata, jakoha ja dumaŭ vučyć novym słovam, a jaho mama vymušanaja ciapier šukać słovy, jak patłumačyć dzicionku toje, za što jaho dzied siadzić u turmie, dzie miesca sapraŭdnym złačyncam, i tolki złačyncam. Ja dumaju, što jana znojdzie pravilnyja słovy, a ŭ mianie zastaniecca sumleńnie čystym, unuku ž nie budzie soramna za dziedava imia. Škada prajektaŭ, jakija ja vidavočna ŭžo nie realizuju, bo nie chopić hetych 4-ch hadoŭ, a ŭ toje žyćcio ja nie vieru, škada «Rehijanalnaj haziety», svaich supracoŭnikaŭ i čytačoŭ, što zastalisia biez ščyraha siabra «RH». Padziei paśla leta 21-ha hoda vakoł «Rehijanalnaj haziety» źniščyli najcudoŭny prajekt, jaki pracavaŭ dla Biełarusi, u imia Biełarusi. Viny svajoj ja nie pryznaJu i nie pryznAju.

Dziakuj jašče raz usim za padtrymku mianie. Biaskoncy dziakuj majoj siamji, siabram i kaleham, usim tym, chto prychodziŭ usie hetyja 7 dzion na pasiadžeńni, chto nie prychodzili, i pieražyvali za mianie, chto pisaŭ mnie piśmy ŭ Žodzina, chto dasyłaŭ pasyłački i nie tolki, dziakuj usim. Dziakuj, Ryhor Fiodaravič, za našu sumiesnuju pracu. Dziakuj, vysoki sud, za mahčymaść pramović apošniaje słova.

Dziakuj usim inšym udzielnikam i ŭdzielnicam pracesu, usim prysutnym. A tezisy majho vystupu prašu vysoki sud dałučyć da materyjałaŭ sudovaha pracesu, bo napisanaje zastajecca».

Kamientary10

  • Aleś
    04.11.2023
    Sumleńniem prasiaknuta kožnaje słova! Trymajciesia spadara Mancevič! Vulica "Rehijanalnaj Haziety" abaviazkova budzie!!!  
    Žyvie!

  • Idzie akupacyja Biełarusi Rasiejaj.
    05.11.2023
    Začyščajecca ŭsie biełaruskaje rukami zdradnikaŭ va ŭładzie i sudach. Kali Biełaruś buduć zahaniać u skład Rasiei, to kab nie było nivodnaha čałavieka, jaki b moh skazać choć słova suprać hetaha. A potym biełarusikaŭ pahoniać na ŭboj, kab zachoplivać Prybałtyku ci jašče jakuju Hruziju ci Kazachstan. Usio idzie pa płanach ardynskaj, impierskaj Rasiei. Da prykładu, buratam, tuvincam ci jakim jakutam było daloka da Ukrainy, ale kramloŭskija impieryjalisty adpravili ich na kryvavuju vajnu, kab zahnać ukraincaŭ u rasiejskaje, dzikaje, hniłoje stojła. Toje ž čakaje i biełarusaŭ.
  • Supovoj pakietik
    05.11.2023
    Aleksandr Borisovič, spasibo Vam vielikoje za Vašu žizń i za Vaši słova! Dla mienia Vy i jeŝie Stiepan Łatypov vsiehda budietie obrazcom čiestnosti, čiesti i obydiennoho, takoho budničnoho, - no hieroizma. Uvieriena, čto vaši imiena i potomki budut čtiť - dažie nie na urovnie nazvanij ulic, na urovnie hłubiny duši.
    Žyvie! 

Błohierku ź dziciom nie puścili ŭ restaran «na minskich Patrykach». Čakajcie, dzie?5

Błohierku ź dziciom nie puścili ŭ restaran «na minskich Patrykach». Čakajcie, dzie?

Usie naviny →
Usie naviny

U Hiermanii biełarus pabiŭsia z małdavaninam. Apošni byŭ parezany

U Indyi ženicca syn samaha bahataha čałavieka krainy. Na viasielle patracili šalonyja hrošy10

Łukašenka achviaravaŭ ministram: jak i za što pazbaŭlalisia ad samych važnych čynoŭnikaŭ jaho sistemy

Marharyta Laŭčuk vypuściła pieśniu, jakuju zapisała razam z mužam5

Eduardu Babaryku prysudzili dadatkova bolš, čym paŭtara hoda1

Kolki biełarusaŭ chočuć mieć dziaciej, a kolki ŭchvalajuć razvody7

Pa Viciebsku prakaciŭsia brazilski karnavał. Voś jak heta vyhladała ŠMAT FOTA44

Jak za 20 kiłamietraŭ ad Biełarusi prachodzić fiestyval Tutaka ŠMAT FOTA12

Iłan Mask: Mianie dvojčy sprabavali zabić za apošnija vosiem miesiacaŭ7

bolš čytanych navin
bolš łajkanych navin

Błohierku ź dziciom nie puścili ŭ restaran «na minskich Patrykach». Čakajcie, dzie?5

Błohierku ź dziciom nie puścili ŭ restaran «na minskich Patrykach». Čakajcie, dzie?

Hałoŭnaje
Usie naviny →