Konkurs sełfi1616

Repartaž «NN» ź vioski Muraviejnica, dzie žyvuć samyja pracavityja ludzi Biełarusi FOTY

U konkursie «Navučy babulu rabić sełfi!», što «Naša Niva» zładziła razam z Samsung Galaxy A8|A8+, pieramahli ŭśmiešlivaja Maryja Azbuka i jaje ŭnučka Natalla. Za ich hałasavali ŭsie svajaki, znajomyja i znajomyja znajomych z Homielščyny. Siońnia my raskazvajem padrabiaźniej pra družnuju siamju i viosku Muraviejnica, dzie naradzilisia i vyraśli tyja, chto nosić proźvišča Azbuka.

Maryja Azbuka.

Kali admotvać usio nazad, to, kab uhavaryć babulu Maryju ŭziać udzieł u konkursie, unučcy pryjšłosia zmarnavać dva dni. Maryja Fiodaraŭna adpirałasia, spasyłajučysia na niepubličnaść i toje, što drenna atrymlivajecca na fota. Ale paśla zdałasia: adzinaja i lubimaja ŭnučka Natalla ŭpeŭniła ŭ tym, što jana duža abajalnaja, tamu zasłuhoŭvaje, kab pra jaje daviedałasia jak maha bolš ludziej. Dziaŭčyna choć i žyvie ŭ Homieli, pryjazdžaje da babuli vielmi časta — u ich vielmi mocnaja suviaź.

Maryja Fiodaraŭna z unučkaj Natallaj.

Voś i siońnia Natalla adprasiłasia z pracy (zajmajecca biznesam, źviazanym z kaśmietyčnymi pasłuhami), kab raździalić radaść pieramohi sa svajoj lubaj MC Azbukaj.

Maryja Fiodaraŭna radujecca, što ciapier u jaje jość taki vialiki telefon, na jakim usio vidać. Druhi pryz vyrašyli addać ciotcy: unučka i tak maje dobry smartfon.

Ludzi-murašy

Miascovyja śćviardžajuć, što viosku Muraviejnica nazvali tak tamu, što tut žyli samyja pracavityja ludzi. Jak murašy. Praŭda, siońnia ŭ vakolicach «i pjanic, i darmajedaŭ taksama chapaje», raskazvaje babula.

Niejki čas viosku atakavali cyhany. Adnojčy praź ich chitryki Maryja Fiodaraŭna straciła ŭsie siamiejnyja kaštoŭnaści: cyhanka zajšła ŭ chatu papić vady, a ŭviečary vyśvietliłasia, što jana zavitvała nie tolki praz smahu. U pačatku nulavych chatu znoŭ sprabavali abrabavać: pakul haspadary kapali bulbu, 17-hadovy padletak niejkim čynam ucisnuŭsia ŭ fortku i vynies šmat rečaŭ.

Praŭda, ich razam sa złačyncam, u adroźnieńni ad cyhanki, chutka znajšli. Na ščaście, apošnija hadoŭ dziesiać takich niepryjemnaściej u hetych krajach nie zdarałasia.

Dom siamji Azbukaŭ ličycca ŭ vioscy ŭzornym.

Kažuć, złačyncaŭ pryvablivała toje, što dom siamji Azbukaŭ adzin z najpryhažejšych u vioscy: u svoj čas jon atrymaŭ tabličku sa zvańniem «uzorny». Choć budavaŭsia ŭ 1960-ja, ale i ciapier staić na padmurku tryvała: usio rabiłasia svaimi rukami, tamu na stahodździ. «Tolki dach u nas niepryhožy, treba novy zrabić», — dzielicca haspadarčymi płanami spadarynia Azbuka.

Nasamreč siamja žyła davoli ścipła. Pracujučy ŭ haspadarčaj kramie, žančyna atrymlivała kala 70 rubloŭ. A «dzied» (mienavita tak Maryja Fiodaraŭna nazyvaje muža) pastajanna ekanomiŭ.

«Jon u mianie ni kapiejčyny nie prapivaŭ, ale viečna adkładaŭ na knižku. Pamiataju, u viaskovuju kramu niejak zavieźli pryhožyja paŭkažuški. Daj, dumaju, nabudziem dočkam. Adzin jon kupiŭ, razaryŭsia. A druhi — nie. A hrošy chutka «zhareli». Ja tady jamu skazała: «Heta ciabie Boh tak pakaraŭ, bo ty ŭsio hrošaj škadavaŭ», — uśmichajecca žančyna.

Natalla z babulaj jak lepšyja siabroŭki.

Kachańnie na ŭsio žyćcio

Muž Maryi Fiodaraŭny byŭ traktarystam-pieradavikom, mieŭ šmat pracoŭnych miedaloŭ, jaho partret pastajanna visieŭ na došcy honaru.

U 2005-m, na 67-m hodzie žyćcia Vasil, jaki na retra-fotazdymkach nahadvaje maładoha Švarcnehiera, pamior. «U jaho krepka kruciła nohi. Dumajem, što vinavataja čarnobylskaja radyjacyja. Usie mužčyny-traktarysty, što ź im u saŭhasie rabili, rana syšli z žyćcia», — vykazvaje zdahadki babula. Maryja razmaŭlaje pa-biełarusku, tolki tam-siam u havorcy praskokvaje ruskaje słoŭca ci čujecca ŭkrainski akcent.

Muž Maryi Fiodaraŭny Vasil Vasilevič z dočkami.

Niezvyčajnaje proźvišča Maryi pierajšło ad muža. Jak i žonka, Vasil naradziŭsia ŭ Muraviejnicy i tut pražyŭ usio žyćcio. Znajomyja jany byli z samaha malenstva. «Hulali razam, jon mianie i biŭ navat małuju, — śmiajecca Maryja Fiodaraŭna. — Paśla chadzili za kiłamietr u škołu ŭ Dudzičach. A ŭžo darosłymi ŭzialisia za ruki i pajšli ŭ sielsaviet raśpisvacca». Zdaryłasia heta 29 lutaha, tamu što aficyjnyja hadaviny muž i žonka śviatkavali redka, ale tak, jak treba. Jak i samo viasielle: na śviata sabrałasia ŭsia vialikaja vulica Čyrvonakastryčnickaja. Stroi — jak maje być: pašytaja viasielnaja sukienka ź viankom i velumam u niaviesty, harnitur — u žanicha. Kala baćkoŭskaha doma śpiecyjalna pabudavali šałaš pad bryzientam, bo ŭ samu chatu ŭsie nie źmiaščalisia. Tak i «haściavali» na vulicy. «Heta ciapier ludzi niejkija inšyja stali, zacisnutyja, a tady ŭsie byli adno za adnaho», — dzielicca dumkami haspadynia.

Lubimaje kresła-kačałka Maryi, jakoje svajaki padaryli joj na 75-hodździe. Astatniaja mebla vierna słužyć jašče z časoŭ pracy ŭ kramie. Tady, kab dastać jaje, ludziam davodziłasia papiarednie pastajać u čarzie.

Žančyna kaža, što kachaje muža i siońnia: «Jon u mianie adzin na ŭsio žyćcio». Tamu astatnija kavalery, jakija svatalisia da jaje paśla śmierci Vasila, atrymali admovy.

Nie admaŭlać sabie ni ŭ čym

Pra vajenny pieryjad žančyna ničoha nie pamiataje. Kaža, tyja pieršyja hady žyćcia, jakija i pryjšlisia na vajnu — jak bieły list. Tolki pa raspoviedach svajakoŭ viedaje, što ich vioska była akupavanaja niemcami, ale jany tut asabliva nie lutavali. Susiednim miastečkam pašancavała kudy mienš: Šałypy, što niepadalok, niemcy spalili amal daščentu.

Na fota źleva — baćki i siostry Maryi Fiodaraŭny.

Siońnia, kali dźvie dački i ŭnučka ŭžo darosłyja, žančyna zajmajecca kvietkami, aharodam, «paradkam». «Ja lublu, kali nie zavalena ničoha ŭ šafach. Tamu staryja rečy to biednym razdaju, to na śmiećcie vynošu», — tłumačyć spadarynia Maryja. 

Na dni narodzinaŭ Maryi Fiodaraŭny vulica poŭnicca śpievami «Ci vinavataja ja», «La carkvy stajała kareta», «Pad aknom šyrokim»… Ich lubić zaciahnuć jak i sama haspadynia, tak i abiedźvie starejšyja siastry, što pryjazdžajuć haściavać.

Kali zastajecca adna i niama spraŭ pa haspadarcy, to Maryja Azbuka siadaje za knižki. Ich u domie — cełaja biblijateka. «Knižki ja zapojem čytaju. Akramia svaich, mnie z kalinkavickaj biblijateki dačka šmat čaho pryvozić. A niadaŭna paradavała ŭnučka: ja vielmi chacieła pieračytać ramany «Biełaja biaroza» Michaiła Bubienava i «Siamja Ramaniuk» Jaŭhienija Papoŭkina. Upieršyniu ja paznajomiłasia ź imi ŭ hod 18, i vielmi daspadoby napisanaje pryjšłosia. U biblijatekach šukali ich — niama. Tady maja Nata znajšła ich u kahości doma i mnie zrabiła siurpryz».

Lubimyja ramany haspadyni.

Maryja Azbuka kaža, što treba brać ad žyćcia ŭsio. Voś joj, naprykład, jak by nielha jeści cukierki, ale jak možna admaŭlać sabie ŭ tym, čaho duša patrabuje? I sełfi jana asvoiła. I jašče šmat čaho napieradzie.

Kvietki dla žančyny — sapraŭdnaja addušyna. U jaje jość i maki, i ružy, i archidei, i šmat inšych sartoŭ.

Ź bližejšych płanaŭ — adramantavać dach nad hałavoj. I, jak amal lubaja babula, Maryja Fiodaraŭna choča dačakacca praŭnukaŭ. Astatniaje ŭ jaje jość.

Koška Liza vydatna abaraniaje dom ad myšej. Paśla jaje źjaŭleńnia jany ŭ domie paprostu źnikli.
A voś dla hetaj miłaj dziaŭčynki haspadary jašče nie prydumali imia. Tamu možacie prapanoŭvać svaje varyjanty ŭ kamientach.

Kamientary16

«Nie chočuć razumieć, što heta vajna!» Łukašenka vykazaŭ pretenzii paciarpiełym ad bury13

«Nie chočuć razumieć, što heta vajna!» Łukašenka vykazaŭ pretenzii paciarpiełym ad bury

Usie naviny →
Usie naviny

Eks-palitźniavolenaja Asia Bułybienka apublikavała fota z knihaj Remarka — za hetym chavajecca kranalnaja historyja

Zaleva ŭ Minsku, vierahodna, była najmacniejšaj za ŭsiu historyju nazirańniaŭ4

Rasijski sałdat prystreliŭ paranienaha kalehu. Prapahanda sprabavała śpichnuć heta na ŭkraincaŭ20

Tolki za apošni miesiac nad Biełaruśsiu pralatali 6 pasažyrskich samalotaŭ, jakija nie pavinny byli hetaha rabić

Aŭtar «Śvińniaŭ» Čarnucha vydaje novuju knihu — daviedalisia detali1

U Mastach razabrali samy doŭhi padviesny most Biełarusi FOTY1

Azaronak nazvaŭ Kačanavu etałonam stylu28

Ratavalniki dali rekamiendacyi, što rabić pry mocnych zalevach

Urahan pavaliŭ viekavyja lipy na siadzibie Chraptovičaŭ u Ščorsach

bolš čytanych navin
bolš łajkanych navin

«Nie chočuć razumieć, što heta vajna!» Łukašenka vykazaŭ pretenzii paciarpiełym ad bury13

«Nie chočuć razumieć, što heta vajna!» Łukašenka vykazaŭ pretenzii paciarpiełym ad bury

Hałoŭnaje
Usie naviny →