Грамадства

«Вось тады мяне і захапіла думка: пара мяняць сваё жыццё!» Беларусы расказалі, як памянялі прафесію і што з гэтага атрымалася

Нядаўна даследчы цэнтр rabota.by правёў апытанне сярод карыстальнікаў сэрвісу, каб даведацца, як яны ставяцца да атрымання вышэйшай адукацыі і працы па спецыяльнасці. Аказалася, што сярод апытаных толькі каля 20% спецыялістаў, якія атрымалі адукацыю, працуюць па спецыяльнасці, атрыманай у ВНУ або ССНУ, яшчэ прыкладна 16% выбралі сумежную прафесію. І куды больш — амаль траціна — не працуе па спецыяльнасці. Myfin.by знайшоў людзей, якія крута памянялі свой род дзейнасці, і даведаўся, чаму яны так зрабілі.

Здымак ілюстрацыйны. Фота: yandex.by

«Тое, што турагенты падарожнічаюць заўсёды бясплатна, — міф»

З медыкаў — у турагенты. Антаніна:

«У дзяцінстве я не расставалася з кнігамі аб падарожжах. Колькі сябе памятаю, марыла пра далёкія краіны, стаць сцюардэсай, археолагам або даследчыкам Сусветнага акіяна.

Тады інтэрнэту не было, адзінае акно ў свет — тэлевізар. Я заліпала на перадачах «Клуб падарожнікаў», «Падводная адысея каманды Кусто».

Антаніна Пліска. Фота з асабістага архіва гераіні

Але ў выніку адукацыю чамусьці атрымала не турыстычную, а медыка-біялагічную. У цэлым медыцына была не маім выбарам: так захацела мая мама, а я ў школе яшчэ дрэнна ўяўляла, якую прафесію хачу абраць.

Я скончыла медыцынскі каледж, затым МДЭУ імя Сахарава. І амаль 8 гадоў прапрацавала ў медыцыне: медсястра, акушэрка, асістэнтка стаматолага.

Гэта была стабільная праца. У стацыянары мне нават падабалася, была адной з найлепшых супрацоўніц, але засмучаў заробак — хацелася шмат падарожнічаць, а атрымлівалася ўсяго толькі адзін раз на год.

Акрамя таго, калі засвойвала працоўныя алгарытмы, мне рабілася сумна: не было руху і цікавых задач. Вялікага росту я там таксама не бачыла.

Спрабавала працаваць у фармацэўтычнай кампаніі. Там нядрэнна плацілі, але я хутка збегла — настолькі мне было нецікава і сумна, што ніякія грошы не маглі гэта кампенсаваць.

Магчыма, я так бы і працавала ў медыцыне. Аднак 12 гадоў таму паездка ў Паўднёва-Усходнюю Азію цалкам перавярнула свядомасць. Нездарма туды адпраўляюцца ў пошуках сябе.

Вось тады мяне і захапіла думка: пара мяняць сваё жыццё — маё месца ў турызме! Я ж увесь час толькі і гавару пра падарожжы. Кожны адпачынак складаю цікавы маршрут і самастойна бранірую авіябілеты, гатэлі, уваходныя квіткі на славутасці.

Такім чынам мы з мужам аб'ездзілі Тайланд, Камбоджу, Малайзію, Сінгапур, Непал і іншыя краіны. Да мяне сталі звяртацца знаёмыя па параду, куды паехаць, які гатэль выбраць. І я ў выніку вырашыла паспрабаваць сябе ў гэтай сферы. А муж падтрымаў, за што яму вялікі дзякуй!

Без вопыту і профільнай адукацыі турфірмы не гарэлі жаданнем браць на працу. За маімі плячыма былі толькі ўпэўненасць у сабе і асабістыя падарожжы. І, нарэшце, лёд крануўся! Пасля мноства рэзюмэ без адказу мяне ўзялі ў невялікае турагенцтва.

Дырэктарку скарылі не мае навыкі складання маршрутаў і не мая харызма. Проста ніхто не хацеў там працаваць. Характар у кіраўніцы быў настолькі суровы, што супрацоўнікі часам не вытрымлівалі нават дня. Але мой энтузіязм зашкальваў, і ўжо ў першыя месяцы працы я забраніравала шмат тураў.

Мне не хапала ведаў — суткамі глядзела вэбінары тураператараў, бясконца чытала апісанні гатэляў, водгукі і слухала калегаў. Было вельмі цяжка: вялізная плынь інфармацыі, адказнасць перад турыстамі і дзікі прэсінг дырэктаркі. Нягледзячы на мае вынікі, добра плаціць яна не хацела, аргументуючы тым, што я пачатковец.

Тады мой заробак у эквіваленце складаў каля 200 даляраў. Дапамагала ўстаноўка: набяруся вопыту і перайду ў іншую фірму. І калектыў — дзяўчаты там працавалі неверагодныя, да гэтага часу з многімі маем зносіны.

Праз тры гады пайшла ў буйную кампанію. І гэта быў зусім іншы ўзровень працы і каласальны вопыт. Менавіта там мне задалі высокую планку працы ў турызме. Цяпер я ў кампаніі 360 Travel, тут мне вельмі камфортна і цікава — гэта траплянне проста ў сэрца. Я не перастаю здзіўляцца, наколькі супадае ў нас з кіраўніцтвам уяўленне пра гатэлі і курорты, бачанне працы з турыстамі, светапогляд і мэты.

Па заробках у турызме складана даць адзіную лічбу, усё залежыць ад канкрэтнай сітуацыі: вопыту, наяўнасці пастаянных кліентаў, сезону, умоў працы і г. д. У сярэднім добры спецыяліст з вопытам можа зарабляць у эквіваленце ад 500 да 2000 даляраў.

І адразу развею міф, што турагенты заўсёды і ўсюды лётаюць бясплатна. Гэта далёка не так. Так, у нас ёсць рэкламныя туры, якія аплачваюць працадаўцы (звычайна гэта адна паездка ў год) або прэзентуюць тураператары. Ёсць рэкламныя туры па цане авіябілетаў, дзе пражыванне, харчаванне і экскурсіі ўжо ідуць бясплатна, але там таксама трэба працаваць. Бо рэкламны тур — гэта агляд мноства гатэляў нон стоп + экскурсіі, каб лепш пазнаць краіну. Добра, калі будзе хаця б адзін дзень для адпачынку.

Таксама ў турагентаў бываюць невялікія бонусы, якія можна спісаць на паездкі. Але мы не падарожнічаем бясплатна, і часта адпачынак абыходзіцца не нашмат танней, чым турыстам. Нават калі працоўная паездка аплачаная бонусамі: бо гэтыя бонусы мы зарабілі сваёй працай і ляцім зноў працаваць.

Плюсы працы турагентаў:

  • Праца творчая і цікавая, адсутнасць манатоннасці і руціны. Не выходзячы з офіса, проста падбіраючы туры і складаючы маршруты турыстам, я магу віртуальна пабываць у Тайландзе, Іспаніі, на Мальдывах або Сейшэлах.

  • Насычанае падзеямі актыўнае жыццё: камандзіроўкі, пастаяннае навучанне і наведванне розных цікавых выстаў і семінараў. Для турагентаў гатэлі і тураператары арганізоўваюць Road Show у найлепшых рэстаранах горада з шоу і розыгрышам падарункаў, самыя жаданыя — гэта бясплатнае жыццё ў гатэлях або паездка ў рэкламны тур.

  • Зносіны з рознабаковымі людзьмі і замежнымі партнёрамі, новыя знаёмствы з усяго свету. Напрыклад, на Мальдывах удзельнічала ў вельмі цікавых вячэрах з генеральнымі менеджарамі гатэляў родам з Францыі, Германіі, Інданезіі. Мы абмяркоўвалі не толькі працоўныя пытанні, але і асаблівасці культуры ды жыцця, дзяліліся асабістым вопытам.

  • Магчымасць працаваць анлайн — асноўная частка працы можа быць выканана ў любым месцы, галоўнае, каб быў доступ да інтэрнэту.

  • Удзячнасць турыстаў — гэта невымоўныя эмоцыі, калі яны шчаслівыя і пішуць проста з адпачынку, які круты гатэль, курорт або пляж мы падабралі, як ім добра, як споўніліся іх мары, напрыклад, пакарміць жырафаў або праехацца на самым доўгім зіплайне. У такія моманты радуюся, што датычная, і адчуваю сябе чараўніцай.

Самы вялікі і галоўны плюс — я стала шмат падарожнічаць. Гэта як асабістыя паездкі, так і працоўныя. Толькі за гэты год пабывала ў Катары, Емене, Турцыі, Егіпце, двойчы ў ААЭ і зусім хутка еду са сваёй сям'ёй адзначаць Новы год у Аўстрыі.

Мінусы працы турагентам:

  • Высокая адчувальнасць турыстычнай сферы да палітычных і сацыяльных падзей.

  • Частыя стрэсавыя сітуацыі: турысты спазніліся на рэйс, овербукінг, праблемы з гатэлем або трансферам, пераносы і адмены рэйсаў і г. д. Форс-мажор у турызме рэч даволі частая — нестандартныя сітуацыі здараюцца з кожным. Іх трэба хутка і эфектыўна вырашаць.

  • Часам даводзіцца слухаць непрыемныя рэчы, у якіх абвінавачваюць менавіта турагента, нават калі вінаваты гатэль, тураператар або авіякампанія.

  • Велізарная адказнасць і неабходнасць заўсёды быць на сувязі 24/7 — на світанку ці ўначы могуць патэлефанаваць турысты з праблемай, якую трэба экстранна вырашаць, нават калі ў вас дзень нараджэння ці вы знаходзіцеся на краі свету. Усё гэта прыводзіць да перанапружання і эмацыйнага выгарання. Да таго ж з-за такога графіка і ўцягнутасці ў працу часта церпяць асабістыя адносіны.

У цэлым турызм не для слабакоў, надоўга тут затрымліваюцца толькі фанаты сваёй справы. І яны не прамяняюць яе ні на што. Гэта як хвароба, якая не лечыцца, хіба што чарговым білетам на самалёт.

Па медыцыне не сумую, але і не шкадую пра гады, якія аддала гэтай сферы, — вопыт не раз спатрэбіўся і ў сям'і, і ў сітуацыях на адпачынку з турыстамі. Нядаўна я і ўвогуле аказвала першую меддапамогу хлопчыку ў Емене».

«У якасці распрацоўшчыка я не хапаў зорак з неба»

З праграміста — у фатографы. Андрэй:

«Пасля заканчэння БДУІР я гадоў з 10 працаваў распрацоўшчыкам, які не хапаў зорак з неба. Мне давяралі пісаць самы просты код. Ды і сам я ацэньваў сваю працу адэкватна. Разумеў, што ўмею рабіць нямногае ў параўнанні з калегамі, але дадаткова вучыцца мне і не хацелася.

Быў задаволены сваім не асабліва вялікім для распрацоўшчыка заробкам (каля 1000 даляраў), бо не лічыў сябе добрым спецыялістам, каб нават спрабаваць прасіць больш.

А вось у сваім хобі — партрэтнай і сямейнай фатаграфіі — я не стамляўся развівацца: шмат чытаў, праходзіў курсы і майстар-класы, фатаграфаваў, прысвячаў гэтаму ўвесь свой вольны час.

З-за эканамічных і іншых перыпетый апошняга часу мяне нядаўна скарацілі на працы пасля двух месяцаў на бенчы без праекта. Спачатку гэта быў шок — сышоў стабільны заробак. Уладкоўвацца зноў праграмістам мне не хацелася, я разумеў, што рынак працы запоўнены больш паспяховымі і дасведчанымі кадрамі.

Маючы невялікую фінансавую падушку бяспекі, стаў развіваць свой блог, хапацца за кожную працу фатографам: фотасесіі, вяселлі, рэкламныя фотаздымкі.

Паступова, прыкладна за год, мой даход дасягнуў сумы, якую я зарабляў у якасці праграміста. Рэдкія месяцы я маю менш за 1000 даляраў на фотаздымках. Але гэта вельмі інтэнсіўны рэжым працы».

«Бухгалтары недалюбліваюць аўдытараў не менш, чым падаткавікоў»

З падатковага інспектара і аўдытара — у агенты па нерухомасці. Любоў:

«Я скончыла фінансава-эканамічны каледж і БДЭУ. Потым 3 гады працавала ў кантрольным аддзеле ў падатковай інспекцыі. Гэтая праца мяне вельмі напружвала і вымотвала: прыходзіш правяраць арганізацыю, і зразумела, што там табе зусім не радыя. А ўжо калі знайшоў парушэнні і фірме пагражае прыстойны штраф, то наогул бывала ўсякае: хтосьці ціснуў на шкадаванне, хтосьці прапаноўваў хабар, хтосьці пагражаў.

Фактары, якія душылі, былі і з другога боку: не знайшоў парушэнняў у арганізацыі — значыць, дрэнна правяраў. Таму я даволі хутка сышла ў аўдытарскую фірму. Акрамя таго, што заробак прапанавалі істотна большы, я вырашыла, што там прасцей, бо аўдытар знаходзіць памылкі і не карае, а наадварот, дапамагае арганізацыі выправіць усё самастойна і максімальна пазбегнуць штрафаў.

Але стаўленне тых, каго правярала, было не нашмат лепшае. Бухгалтары недалюбліваюць аўдытараў не менш, чым падаткавікоў, бо яны таксама знаходзяць іх памылкі, а часам і сур'ёзныя злоўжыванні ды звяртаюць увагу на гэта кіраўніцтву.

У нейкі момант я стамілася псіхалагічна і вырашыла змяніць сферу дзейнасці, але дакладна не ведала, на якую. Чытала ўсё запар пра тое, як хтосьці змяніў прафесію. Думала і пра IT, і нават пайшла на анлайн-курсы тэсціроўшчыкаў, але кінула даволі хутка.

Неяк разгаварылася са спадарожнікам у цягніку, які працаваў агентам нерухомасці ў адным з мінскіх агенцтваў. З гэтага моманту ў мяне засела думка: а вось гэта варыянт. І літаральна праз паўгода я рызыкнула: адгукнулася на вакансію агента па нерухомасці без вопыту працы, з навучаннем у самой кампаніі. І ў мяне нечакана ўсё з лёгкасцю пайшло. Магчыма, яшчэ дапамаглі мае софт-скілы, напрацаваныя ў падатковых органах і аўдыце, уменне чытаць заканадаўства, разумець яго і тлумачыць простымі словамі.

Мне вельмі падабаецца мая цяперашняя праца, у тым ліку і раз'езды па горадзе на паказы кватэр, гнуткі графік. Я вельмі энергічны, актыўны чалавек, і сядзенне ў офісе ад званка да званка мяне заўсёды напружвала.

У цяперашняй працы таксама часам сустракаюцца малапрыемныя людзі, бываюць канфлікты, але гэта мяне ўжо не так моцна кранае. Праца ў падатковых органах загартавала мяне і дадала цярпення і вытрымкі ў складаных камунікацыях з людзьмі.

У пачатку маёй працы ў якасці стажора заробак быў зусім невысокі. Але дзесьці на другі год я выйшла на сярэдні заробак у раёне 900 даляраў. Гэтая сума нават трохі большая за тую, што асабіста я зарабляла аўдытаркай. Кажу менавіта пра сярэднюю, таму што даходы ў гэтай сферы нестабільныя, усё залежыць ад заключаных здзелак.

Бываюць не самыя ўдалыя месяцы, і тады заробак прасядае. А ў асобныя месяцы, калі проста ўдала складваюцца здзелкі, то даход бывае і прыстойна вышэйшы.

Цяпер я ўжо больш за 3 гады ў гэтай сферы. Вопыт і поспех дапамагаюць нармальна зарабляць. Плюс пару разоў я ўжо скарысталася дадатковымі магчымасцямі сваёй прафесіі — веданнем рынку і доступам да самых свежым прапаноў. Я выгадна набыла дачу і ўчастак, якія прадавалі людзі, што пераязджаюць у іншыя краіны. З-за тэрміновага продажу яны паставілі цану ніжэйшую за рынкавую. А я сама ўжо рэалізавала гэтыя аб'екты няспешна, па верхняй планцы рынку».

«Праца з лічбамі мяне больш не прыцягвае»

З банкаўскага службоўца — у адміністратара гатэля. Аляксандра:

«Амаль 10 гадоў я прапрацавала ў банкаўскай сферы, пачынаючы ад простага спецыяліста да галоўнага. Нягледзячы на тое, што непасрэдна ў маёй працы веданне замежнай мовы не патрабавалася, я ніколі з часоў заканчэння БДЭУ не кідала заняткаў англійскай мовай — то хадзіла на курсы, то займалася з рэпетытарам. І гэта ў выніку мне вельмі спатрэбілася.

Я па жыцці вельмі актыўны чалавек, поўны экстраверт, які любіць падарожжы, пастаянную камунікацыю. Заробак у банку дазваляў мне даволі шмат падарожнічаць, тым больш адной гэта не так дорага, чым калі ўжо ёсць сям'я.

Узімку я заўсёды ездзіла ў Егіпет за сонцам і морам. І тут мне дапамагла мая любоў да зносін з усімі, хто апынецца побач:

аднойчы, разгаварыўшыся з менеджарам гатэля, даведалася, што ім патрэбны новы адміністратар з веданнем рускай і англійскай моў. Я схапілася за гэтую магчымасць і ўгаварыла яго даць мне шанец.

Вярнулася ў Беларусь, каб звольніцца з банка, і з'ехала назад. Там я прапрацавала 3 гады, прыязджаючы ў Мінск толькі ў адпачынак.

Калі праз асабістыя абставіны вярнулася жыць у Беларусь, то пра банк нават не думала, праца з лічбамі мяне больш не прыцягвала.

Я папрацавала адміністратарам у двух вядомых гатэлях у Мінску. І мне вельмі не спадабаўся заробак, нават вярнуўшыся ў банк я б зарабляла больш. Не кажучы пра тое, што ў Егіпце на такой пасадзе я зарабляла значна больш.

Пасля паслаблення кавідных абмежаванняў свядома стала шукаць працу за мяжой. Знайшла варыянт у гатэлі ў Варшаве і пакуль працую там з заробкам каля 1 400 даляраў. Але ўсё ж хочацца зарабляць больш, ды і здымнае жыллё ў Варшаве каштуе нятанна. Таму нядаўна я выслала рэзюмэ па некалькіх вакансіях у Катары. Прайшла пару пачатковых сумоўяў і вельмі чакаю вынікаў».

Каментары

Немец, прысуджаны да расстрэлу, датычны да дыверсій? Вось што за гісторыя гэта магла быць6

Немец, прысуджаны да расстрэлу, датычны да дыверсій? Вось што за гісторыя гэта магла быць

Усе навіны →
Усе навіны

Як змяніць беларускія нумары на літоўскія. Што трэба і колькі каштуе працэдура?15

Ірына Фарыён памерла ў бальніцы15

Стары паплечнік Лукашэнкі параўнаў яго з аяталой Хамейні. Параўнанне так сабе2

На Менцы раскапалі ўжо тры рады гакавых драўляных канструкцый ФОТА3

16-гадовая беларуска ўпала з шостага паверха ў Варшаве

Ірына Абельская стала заслужанай доктаркай17

Полк Каліноўскага афіцыйна пацвердзіў замену свайго камандзіра і заявіў пра рэфармаванне20

Польшча распачала паляванне на кампаніі, якія абыходзяць санкцыі супраць Беларусі і Расіі1

Лукашэнка загадаў адпраўляць на ліквідацыю наступстваў урагану палітзняволеных18

больш чытаных навін
больш лайканых навін

Немец, прысуджаны да расстрэлу, датычны да дыверсій? Вось што за гісторыя гэта магла быць6

Немец, прысуджаны да расстрэлу, датычны да дыверсій? Вось што за гісторыя гэта магла быць

Галоўнае
Усе навіны →