Начальнік штаба расійскай эскадрыллі, што знішчыла дом у Дняпры: Што, я на кнопку націскаў або ў гэтым самалёце сядзеў?
Расійскія вайскоўцы, якія могуць быць датычныя да ракетнага ўдару па жылым доме ў Дняпры, пазбягаюць размоў.
14 студзеня крылатая ракета Х-22 трапіла ў жылы дом. Загінулі 40 чалавек, з іх трое дзяцей. Раненні атрымалі 75 чалавек. Выратавальныя працы на руінах дома ўсё яшчэ працягваюцца, шукаюць 25 чалавек.
16 студзеня Служба бяспекі Украіны абвясціла, што ўстанавіла асобы расійскіх вайскоўцаў, якія маюць дачыненне да ракетнага ўдару. У дачыненні да іх завялі крымінальныя справы па артыкуле 438 КК Украіны (парушэнне законаў і звычаяў вайны). Шэсць вайскоўцаў, даныя якіх апублікавала СБУ, з 52-га цяжкага бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка. Ён дыслакуецца ў населеным пункце Шайкоўка ў Калужскай вобласці. «Важныя гісторыі» знайшлі тых, каго абвінавачваюць украінскія ўлады, двое пагадзіліся адказаць на пытанні.
Палкоўнік Алег Цімошын, 51 год
![](http://d3kcf2pe5t7rrb.cloudfront.net/img/w732d4webp1/photos/z_2023_01/afd4069a54ca4dd796f1734fc16c26dc-1200xautopx_2x-z0h2f.webp.webp)
Цімошын родам з горада Аленягорска Мурманскай вобласці. Па даных СБУ, ён камандзір 52-га цяжкага бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка.
Маёр Аляксей Іваненка, 35 гадоў
Іваненка родам з горада Марозаўска Растоўскай вобласці. Па даных СБУ, ён камандзір авіяцыйнага атрада 52-га цяжкага бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка.
![](http://d3kcf2pe5t7rrb.cloudfront.net/img/w732d4webp1/photos/z_2023_01/bf798da0a8bb4f7aa7a67d29eb337925-1200xautopx_2x-2rlpz.webp.webp)
У размове з «Важнымі гісторыямі» Іваненка сказаў, што не ў курсе, што адбылося ў Дняпры, таму што не сочыць за навінамі. «Я звольніўся з войска тры гады таму, калі мне прабілі галаву. Выйшаў на пенсію, займаюся цяпер асенізатарствам [асенізацыяй]», — сказаў Іваненка.
На пытанне, што ён думае пра тое, што СБУ завяло супраць яго крымінальную справу за абстрэл Дняпра, Іваненка адказаў: «Выдатна, мне цяпер здавацца ісці?» Пра Алега Цімошына Іваненка не ведае, пра астатніх са спіса СБУ «чуў даўно». Пра вайну Расіі ў Украіне «нічога» не думае: «Няма чым думаць ужо».
Дзмітрый Галянкоў, 44 гады
![](http://d3kcf2pe5t7rrb.cloudfront.net/img/w732d4webp1/photos/z_2023_01/62a460124e4c405b9c5883dda8ddfc81-1200xautopx_2x-fnunj.webp.webp)
Галянкоў родам з мястэчка Пагар у Бранскай вобласці. Паводле звестак СБУ, ён начальнік штаба авіяцыйнай эскадрыллі авіяцыйнай групы Шайкоўка. Галянкоў замест адказу на пытанне аб дачыненні да абстрэлу ў Дняпры, задаў карэспандэнтцы «Важных гісторый» сустрэчнае пытанне: «Крым — Расійская Федэрацыя ці не? <…> Вось я, напрыклад, думаю, што Крым — гэта Расія заўсёды была і ёсць».
— Я хацела вас спытаць, што вы думаеце пра абстрэл Дняпра.
— Пачакайце з абстрэлам Днепрапятроўска. Я ўсё разумею, што вы хочаце ў мяне спытаць. Але я чалавек Расійскай Федэрацыі, Канстытуцыя Расійскай Федэрацыі для мяне вельмі важная. Я хачу ў вас, як у журналіста, спытаць, навошта вы мне тэлефануеце і кажаце мне пра тое, што Крым… як бы па-іншаму. Не. Вы павінны сказаць тады: Крым — гэта Расія. Чаму вы так кажаце? <…>
Я сказаў, што чатыры суб'екты і Крым гэта нашы. Прычым тут Украіна? Я наогул Украіну не чапаю. Украіна — гэта іншая самастойная дзяржава. [Пасля нейкага каментара, верагодна, сябра побач — ВГ]. Яна ж абстрэльвае нашу тэрыторыю — Расійскую Федэрацыю, Данецкую, Херсонскую, Запарожскую вобласці, Крым абстрэльваюць. Чаму вы пра гэта мяне не пытаецеся? <…> Вы, дзяўчына, напэўна, з Украіны. У Расіі журналісты не задаюць такіх пытанняў. Журналісты наогул пытанняў не задаюць.
Пасля некалькіх спробаў карэспандэнткі дамагчыся ад яго адказу з нагоды абстрэлу Дняпра, Галянкоў абурыўся: «Што, я прама, б***, на кнопку націскаў або ў гэтым самалёце сядзеў? <…> Крым усё роўна наш і ўсё астатняе наша. Што ты хочаш ад нас?
— Вам асабіста не шкада гэтых людзей, якія загінулі ў Дняпры? 40 ужо загінулі, многія да гэтага часу пад заваламі.
— Якія людзі? Пра што ты наогул кажаш, я не разумею?
Іншы мужчына, які побач з Галянковым, пачынае крычаць, а Галянкоў падтакваць: «Вы [Украіна] — рэгіён Расіі. Адзіны рэгіён Расіі. Вы нават рознымі рэгіёнамі не будзеце». У канцы Галянкоў дадаў: «І ўсё астатняе будзе наша. Да пабачэння, дзяўчына».
Дзінар Назіраў, 37 гадоў
![](http://d3kcf2pe5t7rrb.cloudfront.net/img/w732d4webp1/photos/z_2023_01/95f7c0b89624413b94214d253cd4046c-1200xautopx_2x-r9tt6.webp.webp)
Нарадзіўся ў 1985 годзе ў горадзе Бугульма (Татарстан). У 2021 годзе займаў пасаду памочніка штурмана эскадрыллі з афіцыйным даходам 110 тысяч рублёў. Паводле звестак СБУ, ён штурман 52-га цяжкага бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка. У інтэрв'ю тэлеканалу Кіраў-ТБ у 2019 годзе распавёў, што вырашыў стаць вайскоўцам у першым класе, скончыў Чалябінскае авіяцыйнае штурманскае вучылішча (верагодна, маецца на ўвазе Чалябінскае вышэйшае вайсковае авіяцыйнае чырванасцяжнае вучылішча штурманаў) і быў у захапленні ад першага палёту на другім курсе.
На пытанне пра датычнасць да абстрэлу ў Дняпры Назіраў на фоне іншых мужчынскіх галасоў адказаў, што ён «лесавік з лясной гаспадаркі». «Не хадзіце ў маім лесе і не палохайце вавёрак», — параіў ён. А ў выніку кінуў трубку.
Яўген Пацалуеў, 41 год
![](http://d3kcf2pe5t7rrb.cloudfront.net/img/w732d4webp1/photos/z_2023_01/168d8a8e93a34700813b299847f7a233-1200xautopx_2x-9g17m.webp.webp)
Пацалуеў нарадзіўся ў сяле Вязоўка ў Валгаградскай вобласці. Па даных СБУ, ён інжынер па авіяцыйным узбраенні 52-га цяжкага бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка. У сюжэце тэлеканала Кіраў-ТБ пра юбілей палка сказана, што Пацалуеў з жонкай і дзецьмі жыве ў Шайкоўцы больш за 20 гадоў. Ён скончыў Краснадарскі авіяцыйны інстытут (верагодна, маецца на ўвазе Краснадарскае вышэйшае вайсковае авіяцыйнае вучылішча лётчыкаў). З прафесіяй вайскоўца ён вызначыўся яшчэ ў школе.
Дзяніс Грыгор'еў, 40 гадоў
![](http://d3kcf2pe5t7rrb.cloudfront.net/img/w732d4webp1/photos/z_2023_01/e31211d420ec4cedba3f8f80a953f60a-1200xautopx_2x-78ncx.webp.webp)
Нарадзіўся ў 1982 годзе ў Кастанаі (Казахстан). Паводле звестак СБУ, ён штурман 52-га цяжкага бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка.
Пацалуеў і Грыгор'еў не адказалі на пытанні «Важных гісторый».
Каментары