Вайна77

Хто такія «Атам», «Сябро» і «Папік». Расказваем пра траіх байцоў з палка Каліноўскага, якія, напэўна, загінулі

У канцы чэрвеня полк Каліноўскага страціў шэраг байцоў: некаторых забілі, некаторых узялі ў палон. Цяпер з афіцыйнага паведамлення палка стала дакладна вядома яшчэ пра траіх меркавана загінулых. Расказваем, хто гэтыя беларусы, якія аддалі жыцці, абараняючы Украіну.

Васіль «Атам» Грудовік: былы офісны работнік стаў вулічным музыкам, а пасля кулямётчыкам

Ураджэнец Пінска, Васіль Грудовік выходзіў на пратэсты ў жніўні 2020 года. Тады ў Пінску адбылося адно з самых гарачых супрацьстаянняў з сілавікамі. 

«Па адукацыі я антыкрызісны кіраўнік, але працаваў намеснікам дырэктара ў беларуска-польскай транспартнай кампаніі ў Пінску. Раней быў апалітычны, але 2020-ы ўсё змяніў. У перыяд перадвыбарнай агітацыі я актыўна ўключыўся ў працэс: дапамагаў арганізоўваць мітынгі ў падтрымку Ціханоўскай, распаўсюджваў улёткі, — расказваў Васіль. — Потым праз грамадзянскую пазіцыю мяне звольнілі з працы.

26 ліпеня я прыйшоў у офіс у майцы з надпісам «Краіна для жыцця» і стаў агітаваць за Ціханоўскую. Дырэктар папрасіў спыніцца, каб не ўзнікла праблем. А потым наогул папрасіў звольніцца. Я паклаў заяву на стол 29 ліпеня, хоць будаваў дом і ў мяне былі крэдыты. Але я не хачу працаваць у краіне, дзе тваю працу не цэняць, плацяць капейкі і пастаянна спрабуюць зрабіць вінаватым».

У ноч пасля выбараў у Пінску людзі абурыліся фальсіфікацыямі: выйшлі да выканкама, усё перасло ў сутычкі з міліцыяй. Быў там і Васіль Грудовік. Пасля ён хаваўся ў бацькоў, затым адсядзеўся ў вёсцы і з’ехаў з Беларусі, бо меў інфармацыю, што яго шукаюць нібыта як каардынатара пратэстаў. Васіль каля месяца прабыў ва Украіне, затым перабраўся ў Варшаву. 

У Польшчы Грудовік падаўся на праграму Каліноўскага — хацеў скончыць магістратуру. Зарабляў тым, што прадаваў самаробныя свечкі, граў на вуліцах — спачатку сам, пазней з гуртом Belarusian Truestory.

Калі Расія пачала вайну з Украінай, Грудовік спачатку дапамагаў з закупкай і адпраўкай амуніцыі і гуманітаркі для каліноўцаў, а потым вырашыў паехаць ваяваць сам. Прайшоў сямідзённы курс маладога байца пры BYPOL і паехаў ва Украіну. Казаў, губляць яму няма чаго: бацькі памерлі ад каранавіруса, сястра засталася ў Беларусі, але адносіны з ёй Васіль не падтрымліваў. У Польшчы Грудовік пакінуў дзяўчыну.

«Яна плакала, угаворвала не ехаць, піша мне. Я не люблю ўсяго гэтага ныцця, таму ў мяне пазіцыя такая: хочаш дапамагчы — ідзі валанцёрыць, займіся чымсьці карысным. Але, наогул, лепш бы яна мяне не чакала. Ці мала што са мной што можа адбыцца — гэта ж вайна. Таму лепш, каб чалавек жыў сваім жыццём, — жорстка тлумачыў ён журналістам КУКУ. — Але не трэба думаць, што я бессардэчны і мне на ўсіх пляваць. Проста цяпер я больш перажываю за ўкраінцаў, якіх забіваюць, а не за сваякоў у Беларусі, у якіх і так усё добра.

Чаму вырашыў паехаць? Таму што не магу інакш. Так, я разумею, што мяне могуць забіць, але і з сабой я забяру нямала ворагаў. У мяне нічога не засталося, акрамя злосці, бо гэтыя нелюдзі забіваюць мірных людзей. Мне сябе не шкада — я сябе пахаваў яшчэ ў 2020 годзе, калі ўбачыў, што чынілі сілавікі. І зараз у мяне ёсць шанец адпомсціць.

Цяпер беларускіх сілавікоў няма ва Украіне, але калі яны вырашаць сюды сунуцца, я гатовы ў іх страляць. І не важна, сваяк ён мне ці аднакласнік — калі гэты чалавек вырашыў ваяваць на баку зла, ён мне вораг. Таму хлопцы, якія цяпер з беларускага боку, калі вам паступіць загад ісці ва Украіну — раю дэзертыраваць альбо разгортваць аўтаматы ў бок сваіх афіцэраў. Вас ва Украіне, акрамя смерці, нічога не чакае».

У палку Каліноўскага Васіль быў кулямётчыкам. Калі расійскія войскі пакінулі Бучу, ён быў адным з тых, каго адправілі на заданне ў сумна вядомы прыгарад Кіева — была небяспека, што акупанты могуць вярнуцца. У Бучы Грудовік на свае вочы пабачыў трупы на вуліцах, тое, як горад выглядаў пасля рускіх салдат. 

10 чэрвеня 2022 года Васілю споўніўся 31 год.

Васіль «Сябро» Парфянкоў: беларускі палітвязень, ветэран АТА

Парфянкоў вядомы беларускі актывіст, які эміграваў ва Украіну яшчэ ў 2014 годзе. 

Васіль нарадзіўся і вырас у Мінску. Скончыў 9 класаў школы, пасля зарабляў слесарам у аўтапарку. Быў актывістам незарэгістраванай Беларускай партыі Свабоды.
Парфянкоў пастаянна прымаў удзел у акцыях: абараняў Курапаты яшчэ ў 2002 годзе, удзельнічаў у акцыях «Маладога Фронту» і руху «Зубр», за што некалькі разоў трапляў на суткі. 

У 2010 годзе Васіль далучыўся да штаба Уладзіміра Някляева, быў на Плошчы-2010. У пачатку 2011 года Парфянкова затрымалі і асудзілі на 4 гады калоніі (але ўжо ў жніўні яго памілавалі і адпусцілі на волю).

Пазней Парфянкоў правёў у калоніі яшчэ 6 месяцаў — за парушэнне прэвентыўнага нагляду. Пазней за тое ж самае яго судзілі яшчэ двойчы: спачатку накіравалі на прымусовае лячэнне ад алкагалізму цягам 12 месяцаў, затым асудзілі яшчэ на год калоніі строгага рэжыму. Сядзеў у Горках, яго пазбавілі перадач і спатканняў, большасць часу Васіль увогуле правёў у памяшканні камернага тыпу і штрафным ізалятары. Праваабаронцы прызналі Васіля палітвязнем.

Пасля вызвалення ў 2014 годзе Парфянкоў перабраўся ва Украіну. Там пайшоў у войска, з 2015 года ваяваў. У баях каля вёскі Пяскі пад Данецкам Васіль быў паранены. У тым жа 2015 годзе ён атрымаў украінскае грамадзянства.

Парфянкоў казаў, што хацеў запісацца ў батальён «Правага сектару», але «праз папяровую валакіту» ў выніку далучыўся да добраахвотнага батальёна Арганізацыі ўкраінскіх нацыяналістаў, дзе быў адзіным беларусам.

У АТА Васіль пазнаёміўся з будучай жонкай. Яна ўкраінка, тактычны медык і ў 2014-2015 гадах праводзіла інструктажы для вайскоўцаў на Данбасе, нейкі час была франтавым лекарам. Цяпер яны разам гадавалі дваіх дзяцей.

У лютым 2016 года Парфянкоў разам з іншымі байцамі АУН удзельнічаў у разгроме офіса Альфа-банку і Сбербанку ў Кіеве, у маі 2017 года ўдзельнічаў у нападзе на ўдзельнікаў шэсця «Бессмяротны полк». Парфянкоў двойчы трапляў пад хатні арышт. Увосені 2017 года падчас суда над лідарам Арганізацыі ўкраінскіх нацыяналістаў Міколам Каханоўскім паплечнікі апошняга будавалі барыкады проста ў залі суда і біліся з паліцыяй. Быў сярод іх і Васіль Парфянкоў. Тады яго затрымалі, але ў той жа дзень адпусцілі.

Калі Расія ўварвалася ва Украіну, Парфянкоў уступіў у батальён Каліноўскага. Праз гэта беларускія сілавікі ў красавіку 2022 года прымусілі пажылую маці Васіля зняцца ў відэа, дзе яна кажа, што асуджае сына. Жанчыну здымалі на фоне літары Z. Сам Васіль казаў: не крыўдуе на маці, бо разумее, што яе прымусілі гэта зрабіць.

Васілю Парфянкову было 38 гадоў.

Вадзім «Папік» Шатроў: бацька траіх дзяцей

Ураджэнец Оршы, Шатроў жыў ва Украіне больш за 20 гадоў. Асеў у Днепрапятроўскай вобласці, гадаваў траіх дзяцей. 

«Пазыўны «Папік» ён узяў, бо вельмі любіў аднайменны серыял, — расказвае пра яго «Радыё Свабода». — Паплечнікі кажуць, што «Папік» вельмі дзівіўся вялізнай колькасці беларусаў, якія прыехалі на вайну ва Украіну. «Я бараню свой дом, а вы што тут робіце?» — часам жартам, а часам усур’ёз казаў ён сваім сябрам.

Пры гэтым Шатроў ніколі не ўлазіў ані ў палітычныя пытанні, ані ва ўнутраныя праблемы палку — быў засяроджаны выключна на выкананні баявых задач».

Вадзіму Шатрову было 44 гады.

Каментары7

  • Васіль
    09.07.2022
    Антось, відаць, гэта была разведка. Аднак вельмі дзіўна, што прыйшлося прыняць бой супраць танкаў , і не было спробы адыйсці. Тыя хто павярнуўся распавядуць потым
  • Ниф-ниф,наф-наф и нуф-нуф
    09.07.2022
    Герои не памираюць! 
  • Максим Дизайнер
    09.07.2022
    Антось

    Задал себе этот же вопрос, как только прочитал новость о гибель командира. Какой нафиг бой отряда разведгруппы с колонной бронетанковой техники?Посмотрите на ютубе с чем воюют наши пацаны. Самое тяжелое вооружение - миномет. Что делала кучка беларусов с автоматами и гранатометом на передовой в Лисичанске, центре боевых действий, накануне отступления украинской армии?О наличии гранатомета предположил, потому что успели отработать по танку, хотя вполне возможно, что это была обычная граната. Командира, который отправил наших ребят туда нужно отдать под трибунал. Или это у них такое отношение к беларусам, как пушечному мясу?

«Аказваецца, і на тым баку ёсць людзі». Маці Івана Падрэза ўсё ж не высяляюць4

«Аказваецца, і на тым баку ёсць людзі». Маці Івана Падрэза ўсё ж не высяляюць

Усе навіны →
Усе навіны

У якіх раёнах Беларусі найніжэйшыя заробкі?

Ураган ударыў па выставе МУС у цэнтры Віцебска — вецер раскідаў намёты ВІДЭА4

«Калектыўны Захад цяпер крэпасць». Гігін даводзіць, што «глабальная большасць» адправіла Захад у ізаляцыю10

«Ты русский язык понимаешь?» Мужчына на возеры ўгаворваў лебедзя аддаць яму лаўку ВІДЭА4

Адчуюць на сабе не толькі чаўнакі і перагоншчыкі. Як новыя абмежаванні ад ЕС адаб'юцца на простых беларусах15

Маркаў заклікаў замясціць YouTube, Telegram, Instagram і TikTok беларуска-расійскімі сацсеткамі14

Абноўлены «Белсат» спыніць вяшчанне праз спадарожнік?13

З міжнароднай версіі «Яндэкс Картаў» прыбралі беларускую мову9

У цэнтры Мінска з'явілася астуджальная арка ВІДЭА

больш чытаных навін
больш лайканых навін

«Аказваецца, і на тым баку ёсць людзі». Маці Івана Падрэза ўсё ж не высяляюць4

«Аказваецца, і на тым баку ёсць людзі». Маці Івана Падрэза ўсё ж не высяляюць

Галоўнае
Усе навіны →