Грамадства

«Ганаруся, што я беларуска». Абвінавачаныя студэнты выступілі з апошнім словам

Сканчваецца судовы працэс па «справе студэнтаў», сёння яны выступілі з апошнім словам. «Я выйшла не супраць улады, я выйшла супраць гвалту», — сказала адна з абвінавачаных. Фігурантамі праходзіць 12 чалавек, віну прызнаў толькі адзін з іх — пракурор запытаў яму 2 гады калоніі, астатнім — 2,5 гады.

Абвінавачанымі праходзяць: студэнты БДУ Ксенія Сырамалот, Ягор Канецкі, Таццяна Якельчык, Ілля Трахтэнберг, студэнткі БДПУ Яна Арбейка і Кася Будзько, адлічаныя з БНТУ Вікторыя Гранкоўская і Анастасія Булыбенка, студэнтка Акадэміі мастацтваў Марыя Каленік, студэнт МДЛУ Глеб Фіцнер, выкладчыца БДУІР Вольга Філатчэнкава і выпускніца БДМУ, прадстаўніца Святланы Ціханоўскай па справах моладзі і студэнтаў, Алана Гебрэмарыям. Усіх вінавацяць па ч.1 арт. 342 КК (арганізацыя ці падрыхтоўка дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парад, або ўдзел у іх).

Пракурор запатрабаваў асудзіць усіх на рэальныя тэрміны: адзінаццаці фігурантам прызначыць па 2,5 гады калоніі, а Глебу Фіцнэру, адзінаму, хто прызнаў віну і супрацоўнічаў са следствам, прысудзіць 2 гады зняволення.

У сваім апошнім слове Глеб Фіцнэр абмежаваўся словамі, што ён прызнае віну, і папрасіў мяккі прысуд.

Выкладчыца Вольга Філатчанкава выступіла з апошнім словам па-беларуску. Яна падзякавала за падтрымку, сказала, што рада працаваць у адным з найлепшых ВНУ Беларусі. Студэнты, паводле Вольгі, — будучыня нашай краіны і ёй шкада, што яны вымушаныя з'язджаць на час ці нават назаўжды. 

«Вельмі шкада, што такія таленавітыя і смелыя хлопцы ўжо восем месяцаў правялі ў турме проста за тое, што не пабаяліся прамаўчаць», — сказала Філатчанкава.

Вольга зачытала імёны родных і падзякавала за ўсё, прачытала віншаванне з Днём нараджэння сваёй дачцэ, якая ўвесь гэты час не бачыла яе. Прысутныя ў залі плакалі.

Анастасія Булыбенка сказала, што лета 2020 года падзяліла жыццё на «да» і «пасля». Яна зачытала прэамбулу Дэкларацыі Правоў Чалавека, нагадала, што мае права на свабоду меркаванняў і перакананняў:

«Я — беларуска. І я маю права на свабоду меркаванняў, перакананняў і іх свабоднае выказванне. Карыстаючыся гэтым правам, я ніколі не выходзіла за рамкі заканадаўства Рэспублікі Беларусь. І я не злачынца!»

Яна кажа, што ёй усяго 19 гадоў, але ёсць рэчы, для разумення якіх узрост не важны:

«Я выйшла не супраць улады, я выйшла супраць гвалту. Я ведаю, што ўсё зрабіла правільна. Мне балюча, але ўжо не страшна. Мы будучыня, пакаленне талерантнасці і свабоды. Мы — гэта будучыня».

Дзяўчына звярнулася да мамы. Падзякавала яе і сказала, што тая зрабіла ўсё правільна.

Пра тое, што за студэнтамі будучыня, ў сваёй прамове сказала і Таццяна Якельчык:

«Усе апісаныя і не апісаныя ў абвінавачванні дзеянні я рабіла згодна са сваімі сумленнем, неабыякавасцю і спагадай. Гэтыя ўчынкі не злачынныя. Ніколі сваімі дзеяннямі я не парушала заканадаўства Рэспублікі Беларусь. На лаве падсудных цяпер сядзяць вельмі таленавітыя і разумныя маладыя людзі. Яны ёсць і могуць стаць высакакласнымі спецыялістамі. За намі будучыня нашай краіны. Таму я прашу суд не пазбаўляць нас свабоды, даць магчымасць працягнуць атрыманне вышэйшай адукацыі. І я прашу вынесці апраўдальны прысуд».

Кася Будзько пахваліла абвінавачаных за тое, што ўсе годна праз гэта праходзяць. Распавяла, што зразумела, колькі праблем ёсць у нашай краіне, але яна любіць Беларусь, нягледзячы на восем месяцаў, якія правяла ў турме. Падзякавала сябрам і сям’і, пажадала сілаў «змоўшчыкам». Да суда ў сваёй прамове дзяўчына не звярталася ўвогуле.

«Прасцей называць людзей злачынцамі, чым сапраўды вырашаць праблемы», — сказала дзяўчына.

Маша Калейнік гаварыла вельмі ціха, але ўпэўнена. Дзяўчына таксама не звярталася да суддзі. Яна падзякавала блізкім, што выхавалі яе такой. Падзякавала студэнтам Акадэміі мастацтваў, валанцёрам і ўсім, хто ёй пісаў.

Яна Арабейка хвалявалася, нават трохі дрыжаў голас. Але спрабавала пасміхацца.

Павіншавала ўсіх абвінавачаных і прысутных з васьмю месяцамі зняволення.

«Кожнаму, каго я сустрэла, я ўдзячная, і гэтыя восем месяцаў не змаглі мяне пераканаць у супрацьлеглым. І таму апошнім маім словам будзе «свабода», — сказала дзяўчына.

Ілля Трахтэнберг падкрэсліў, што не згодны з абвінавачваннем. Нагадаў аб прэзумпцыі невінаватасці і аб тым, што ён не павінен апраўдвацца, а следства павінна даказваць ягоную віну, што ў абвінавачваннях шмат працэсуальных парушэнняў. Хлопец перакананы, што гэта справа палітычна матываваная.

«Ды і наогул я не івэнт-агенцтва, каб нешта арганізоўваць, — нават жартаваў Ілля. — Бок абвінавачвання хоча пакараць мяне нейкімі абстрактнымі абвінавачваннямі і пазбавіць мяне волі на два з паловай гады. Самае відавочнае тлумачэнне такога абвінавачвання — задушыць пратэстны рух ва ўніверсітэтах. Высокі суд, у мяне ёсць свае перакананні, пра вернасць якіх я разважаць не буду. Я застануся вольным чалавекам, таму што я здольны самастойна думаць і прымаць рашэнні».

Астатнім фігурантам справы Ілля пажадаў выбрацца з сітуацыі, закладнікам якой яны сталі, сказаў, што ад суда чакае толькі аднаго: узважанага і аб'ектыўнага рашэння. Хлопец падзякаваў ўсім за падтрымку, сказаў, што з ёй было лягчэй.

Алана Гебрамарыям заявіла, што ніколі не хлусіла і не хавалася, што заўсёды была пад сваім імем і паступала па сумленні:

«Для мяне важна заставацца чалавекам у любых сітуацыях. Я не шкадую, што не хлушу і не крывадушніча перад сабой і іншымі»

Алана адзначыла, што відэа Каардынацыйнай Рады было знята пазней, чым усё, што ей інкрымінуецца, і яно не магло падштурхнуць каго-то да нейкіх дзеянняў. Закон павінен дзейнічаць для ўсіх, а інакш гэта самавольства, падкрэсліла яна.

Гебрамарыям сказала, што не вінаватая і папрасіла апраўдальны прысуд, адзначыла, што іншыя абвінавачаныя таксама не злачынцы. Падзякавала блізкім і папрасіла ў іх прабачэння.

«Я ганаруся, што я беларуска», — сказала яна.

Ксенія Сырамалот падзякавала сям’і, папрасіла іх берагчы сябе. Распавяла, што ганарыцца сваімі бацькамі і тым, як яны яе выхавалі. Дзяўчына адзначыла слабасць абвінавачванняў і задала пытанне: ці злачынна спасылацца на Канстытуцыю і Этычны кодэкс БДУ?

«Калі вы, высокі суд, і Рэспубліка Беларусь у цэлым, якую вы прадстаўляеце, лічыце, што злачынна выконваць Канстытуцыю, што злачынна быць чалавекам, то я зразумею любы прысуд!» — сказала Ксенія.

Вікторыя Гранкоўская таксама падзякавала сям'і, сябрам, родным. Дзяўчына вельмі хвалявалася і прамаўляла з паўзамі.

«Хачу, каб вы не толькі паслухалі, але і пачулі, што я і хлопцы хочам да вас данесці. Я ў жніўні 2020 баялася і перажывала за сваё і чужыя жыцці. Бабуля вучыла, што нельга трываць гвалт у сям'і. Беларусь — гэта дом, беларусы — адна вялікая сям'я. Я не мірылася і не буду мірыцца з гвалтам», — сказала Вікторыя.

Дзяўчына падкрэсліла, што нікога ні да чаго не заклікала, падахвоцілася толькі быць пасярэднікам паміж студэнтамі і адміністрацыяй, бо хацела рабіць тое, што ў яе сілах.

Ягор Канецкі адмовіўся ад апошняга слова. Прысуд будзе агучаны 16 ліпеня.

Каментары

Маладой айцішніцы пагражае да дзесяці гадоў калоніі за ахвяраванні Украіне1

Маладой айцішніцы пагражае да дзесяці гадоў калоніі за ахвяраванні Украіне

Усе навіны →
Усе навіны

Памёр мастак Валерый Чайка. Ён афармляў мінскае метро

Зяленскі пра заяву Буданава пра наступ Расіі з поўначы: Яго не так зразумелі1

Ральф Шумахер здзейсніў камінг-аўт16

Якімі будуць выбары 2025 года? Разважаюць Вячорка, Латушка і Шрайбман51

Як выглядае чарга па ваду ў Мазыры6

Яшчэ адна ахвяра ўрагану: у Светлагорску дрэва забіла 90-гадовага мужчыну

Украінцаў спыталі, ці прыйшоў час пачынаць перамовы з Расіяй — вынікі сацапытання1

«Паспелі развітацца з жыццём». Відавочцы расказалі пра смяротны ўраган на Вілейскім вадасховішчы5

ТЭСТ: Ці добра вы ведаеце гісторыю беларускіх габрэяў?

больш чытаных навін
больш лайканых навін

Маладой айцішніцы пагражае да дзесяці гадоў калоніі за ахвяраванні Украіне1

Маладой айцішніцы пагражае да дзесяці гадоў калоніі за ахвяраванні Украіне

Галоўнае
Усе навіны →